Lezersrecensie
Wat ons rest
Wat ons rest is het vijftiende en afsluitende deel in de Ruth Galloway-serie. Er wordt een menselijk skelet gevonden achter een muur in een oud café. Inspecteur Nelson krijgt de zaak toegewezen en hij schakelt de hulp in van Ruth.
Mede dankzij Ruth komen ze uit bij Emily Pickering, een studente die al jaren wordt vermist. Nelson en zijn team proberen te achterhalen hoe Emily achter die muur terecht is gekomen. Ruth heeft andere kopzorgen: de afdeling archeologie dreigt te sluiten en ze twijfelt over haar toekomst met Nelson.
Wie mijn recensie over het vorige deel las, zal weten dat Onder een andere naam niet helemaal kon overtuigen. Ik pikte pas laat in en kon daarom in eerste instantie maar moeilijk volgen. Dat liep in dit afsluitende deel merkbaar vlotter. Ik kreeg de indruk dat het verhaal ditmaal sneller op gang kwam en dat vind ik toch wel altijd fijn bij een thriller.
Door te praten met de betrokkenen van toen krijgen we een steeds duidelijker beeld van Emily voor haar verdwijning. Voor mij sprongen er 2 potentiële verdachten bovenuit, maar het motief was zowel voor het team als voor mij nog onduidelijk.
Wanneer een van de sleutelfiguren iets later verdween, riep dat veel vragen op. Verkeert deze persoon in gevaar of is dit juist extra verdacht? Bij deze verdwijning spelen Ruth en een tweede personage op het einde een belangrijke rol. De manier waarop de auteur dat wist te verwerken, vond ik heel mooi gedaan en was een goede afsluiter van de serie. Lezers die deze serie al langer volgen zullen dit ongetwijfeld kunnen appreciëren.
De man van Griffiths is archeoloog en die kennis is terug te vinden in het verhaal, met name in het begin. Daarenboven wordt er veel informatie meegegeven over bezienswaardigheden in de omgeving. Dat vond ik enerzijds interessant, maar het leidde soms ook af van het eigenlijke verhaal.
Wat ons rest beviel me een stuk beter dan Onder een andere naam. De personages voelden een tikkeltje meer vertrouwd aan en het tempo lag wat hoger. Ook kon ik veel begrip tonen voor de zorgen die Ruth bezig hielden en de manier waarop ze daarmee omging. De verhaallijn kon mijn interesse veel beter vasthouden.
Daarom kreeg dit boek van mij een iets hogere score: 3,5 ⭐. Nu ik beide boeken uit heb, kan ik besluiten dat de boeken uit de Brighton-serie mij meer aanspreken. Voor mij komen de schrijfstijl en het tempo dat Griffiths hanteert net wat meer tot hun recht bij verhalen die zich in het verleden afspelen. Toch zal ik dit boek en Onder een andere naam niet afraden want beiden zijn goed uitgewerkt en eindigden verrassend.
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor dit recensie-exemplaar!
Mede dankzij Ruth komen ze uit bij Emily Pickering, een studente die al jaren wordt vermist. Nelson en zijn team proberen te achterhalen hoe Emily achter die muur terecht is gekomen. Ruth heeft andere kopzorgen: de afdeling archeologie dreigt te sluiten en ze twijfelt over haar toekomst met Nelson.
Wie mijn recensie over het vorige deel las, zal weten dat Onder een andere naam niet helemaal kon overtuigen. Ik pikte pas laat in en kon daarom in eerste instantie maar moeilijk volgen. Dat liep in dit afsluitende deel merkbaar vlotter. Ik kreeg de indruk dat het verhaal ditmaal sneller op gang kwam en dat vind ik toch wel altijd fijn bij een thriller.
Door te praten met de betrokkenen van toen krijgen we een steeds duidelijker beeld van Emily voor haar verdwijning. Voor mij sprongen er 2 potentiële verdachten bovenuit, maar het motief was zowel voor het team als voor mij nog onduidelijk.
Wanneer een van de sleutelfiguren iets later verdween, riep dat veel vragen op. Verkeert deze persoon in gevaar of is dit juist extra verdacht? Bij deze verdwijning spelen Ruth en een tweede personage op het einde een belangrijke rol. De manier waarop de auteur dat wist te verwerken, vond ik heel mooi gedaan en was een goede afsluiter van de serie. Lezers die deze serie al langer volgen zullen dit ongetwijfeld kunnen appreciëren.
De man van Griffiths is archeoloog en die kennis is terug te vinden in het verhaal, met name in het begin. Daarenboven wordt er veel informatie meegegeven over bezienswaardigheden in de omgeving. Dat vond ik enerzijds interessant, maar het leidde soms ook af van het eigenlijke verhaal.
Wat ons rest beviel me een stuk beter dan Onder een andere naam. De personages voelden een tikkeltje meer vertrouwd aan en het tempo lag wat hoger. Ook kon ik veel begrip tonen voor de zorgen die Ruth bezig hielden en de manier waarop ze daarmee omging. De verhaallijn kon mijn interesse veel beter vasthouden.
Daarom kreeg dit boek van mij een iets hogere score: 3,5 ⭐. Nu ik beide boeken uit heb, kan ik besluiten dat de boeken uit de Brighton-serie mij meer aanspreken. Voor mij komen de schrijfstijl en het tempo dat Griffiths hanteert net wat meer tot hun recht bij verhalen die zich in het verleden afspelen. Toch zal ik dit boek en Onder een andere naam niet afraden want beiden zijn goed uitgewerkt en eindigden verrassend.
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor dit recensie-exemplaar!
1
Reageer op deze recensie
