Slapeloos

De cover van Slapeloos sprak me omwille van de kleurencombinatie meteen aan. Bovendien vond ik het vorige verhaal van deze auteur, Sneeuwblind, erg goed en klonk deze flaptekst opnieuw veelbelovend.

Tien jaar geleden schreef Marsí brieven naar haar penvriend Bergur. Ze deed zich echter voor als haar oudere zus Stína. Net op de avond waarop Marsí haar penvriend zou ontmoeten, verdwijnt haar zus spoorloos.

Tien jaar later is de zaak nog steeds niet opgelost. Wel ontvangt Marsí plots een brief van haar vroegere penvriend. De manier waarop deze geschreven is, geeft haar meteen koude rillingen.

Marsí heeft sinds de verdwijning altijd gedacht dat haar penvriend schuldig was, maar omwille van het verpletterende schuldgevoel heeft ze hierover steeds gezwegen. In de laatste brief voor de verdwijning bekent Bergur trouwens dat hij niet altijd eerlijk is geweest en dit tijdens de ontmoeting zou uitleggen. Als opener kon dit wel tellen.

Marsí gaat voor een poos naar haar ouders en hoopt dat haar verblijf voor antwoorden zal zorgen. Door haar slapeloosheid wordt dat geen makkelijke opgave. Uit de gesprekken met haar moeder blijkt dat Marsí reeds voor de verdwijning de realiteit en dromen vaker met elkaar heeft verward.

Dat laatste maakte het soms moeilijk om te volgen. Haar zoektocht brengt veel herinneringen naar boven en dan was het niet evident om in te schatten of het allemaal gegaan is zoals Marsí dacht. Wel vond ik dat haar vermoeidheidsklachten zeer treffend en herkenbaar beschreven werden.

Het boek begon voor mij heel goed en ik zat meteen in het verhaal. Dat je als lezer ook vanuit Stína's perspectief zou lezen had ik niet verwacht, maar vond ik fijn. Hiermee werd bepaalde info in een ander daglicht gesteld en leer je haar niet enkel door de ogen van Marsí kennen.

De zoektocht van Marsí wordt ingewikkelder wanneer de politie plots aanklopt omdat het lichaam van een jong meisje is gevonden. Zij had een brief bij zich die bestemd was voor Marsí. Kort nadien neemt Marsí jeugdvriend Gústi in vertrouwen over de penvriend en gaat ze met verschillende mensen praten, zoals de toenmalige vriendinnen van Stína.

De verdwijning heeft Marsí getekend en de schuldgevoelens blijven haar achtervolgen. Ze heeft bijvoorbeeld haar toevlucht in drank genomen om maar niets meer te hoeven voelen en om de angst op afstand te houden. Ook bij haar ouders komt ze niet tot rust want dat huis leek eigenlijk nooit een echte thuis te zijn. Bovendien beginnen haar ouders zich steeds vreemder te gedragen naar mate Marsí meer vragen stelt.

In de eerste helft werden er verschillende zaadjes geplant die het mysterie rond de verdwijning alsmaar groter maakten. Voor mij waren er in eerste instantie dan ook nog meerdere scenario's mogelijk. Gaandeweg sprong een bepaalde uitkomst er steeds meer uit. Met dit verhaal had ik een ietwat duistere thriller verwacht. Die verwachting is niet helemaal uitgekomen. Het boek begon veelbelovend, maar het verhaal ontplooide zich voor mij net wat te traag. Een hoger tempo en/of iets meer actieve spanning was zeker welkom geweest.

De ontknoping zelf vond ik wel heel goed uitgewerkt, gaf antwoorden op alle vragen die gaandeweg ontstonden en bevatte nog een onverwachte wending. Het einde lag in lijn met de sfeer in het verhaal en was hierdoor passend, maar wel best triest. Slapeloos veranderde voor mij van een thriller met psychologische spanning in een tragisch verhaal. Dit boek bevatte verschillende sterke elementen, maar kon mij net wat minder overtuigen dan Sneeuwblind.

Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor dit recensie-exemplaar! 3,5-4 ⭐