Waar het stil is

In 1989 raakt Robin vermist na een spelletje verstoppertje met zijn buurjongens. Nadat Robins moeder, zijn stiefvader en enkele buren tevergeefs gezocht hebben, wordt de politie ingeschakeld.

Tijdens de verdere zoektocht vindt agent Gunni Hilding het levenloze lichaam van Robin in het moeras. Daags nadien brengt ze hiervan verslag uit bij het onderzoeksteam Ernstige Delicten. Daar verneemt ze dat Robin een zwaar letsel op zijn achterhoofd had en dat er een moordonderzoek wordt opgestart.

Gunni's carrière bij de politie is niet wat ze ervan gehoopt had. Het onverwachte aanbod om mee aan het onderzoek te werken naast Inga Sjölin, de eerste vrouw bij de recherche, geeft haar nieuwe energie.

Het verhoor met de buurjongens levert een eerste verdachte op. Het team houdt daarnaast nog andere opties open. Uiteindelijk wordt de juiste verdachte aangeduid, maar Gunni heeft hier haar twijfels over. Vooral de manier waarop men daartoe is gekomen, blijft aan haar knagen en daar kon ik me zeker in vinden. Hiermee eindigt het eerste deel vrij abrupt.

Het tweede deel speelt zich af in 1994. Op midzomeravond wordt het lichaam van een Duits jongetje gevonden. Per toeval ontdekken Gunni en haar collega het lichaam en zo raakt ze opnieuw betrokken. Deze moord vertoont veel overeenkomsten met die van Robin. Hierdoor beleven zijn moeder en Gunni opnieuw de vreselijke gebeurtenissen van 5 jaar eerder.

Het team moet stilaan onder ogen zien dat ze bepaalde dingen in het vorige onderzoek anders hadden moeten aanpakken. Zelf vond ik ook wel dat ze wat steken hadden laten vallen. Een getuigenis in de nieuwe moordzaak leidt uiteindelijk tot een doorbraak in beide zaken.

De auteur heeft in beide delen meerdere dwaalsporen uitgezet. Hoewel ik hierdoor zelf een andere dader voor ogen had, kwam de waarheid toch niet als een complete verrassing.

Dit boek is het begin van een nieuwe serie en was tegelijk mijn eerste kennismaking met Edvardsson. Vooral de manier waarop hij zijn personages realistisch neerzet, wist ik erg te appreciëren.

De keuze voor Gunni als hoofdpersonage was eveneens een schot in de roos. Ze is sympathiek, boezemt vertrouwen in en is iemand waarover ik nog graag meer wil lezen. Ze heeft gedeeltelijk gebroken met haar familie. Die keuze doet haar nog dagelijks twijfelen en zorgt ervoor dat ze zich vaak eenzaam voelt.

Het gemis en de twijfels zouden haar terug in de armen van haar familie kunnen duwen, maar daar heeft de auteur niet voor gekozen. Het is niet evident om aan een toxische omgeving te ontsnappen en daarmee kiest Gunni niet voor de makkelijkste weg, maar het doet haar wel heel krachtig overkomen. De auteur brengt hiermee ook goed onder woorden hoe manipulatieve bewegingen familiebanden kapot kunnen maken.

De auteur maakt gebruik van korte hoofdstukken en bondige beschrijvingen. In beide delen werd de zoektocht voor mij spijtig genoeg met vrij weinig spanning gebracht. Dat werd gelukkig gecompenseerd door andere positieve elementen en de auteur heeft mijn aandacht wel tot de laatste pagina kunnen vasthouden.

Waar het stil is smaakt zeker naar meer. De eerder verschenen boeken van deze auteur zet ik dan ook graag op mijn TBR-lijst. Dankjewel aan VBK België en LS Uitgeverij voor het toesturen van dit recensie-exemplaar!

3,5 ⭐