Home is where the bodies are

Beth, Michael en Nicole komen opnieuw samen na het overlijden van hun moeder. Tijdens het sorteren van haar spullen vinden ze enkele VHS-banden en besluiten ze er eentje af te spelen. Op deze opname is te zien hoe hun vader onder het bloed zit. Hij beweert dat het een ongeluk was en nadien komt er een levenloos lichaam in beeld. Beth herkent deze persoon meteen.

Het boek start net voor het overlijden van Laura. Beth is als enige aanwezig wanneer ze sterft. Op dat moment krijgt ze heel onverwachte laatste woorden te horen. Dit verplicht haar om anders te kijken naar de verdwijning van haar vader enkele jaren geleden.

Na het overlijden komt Michael toe. Voor hem is het reeds 7 jaar geleden sinds hij zijn zussen voor de laatste keer zag. Als laatste komt Nicole toe. Zij kampt al enkele jaren met een drugsverslaving, maar is intussen bijna één maand clean.

De auteur wisselt regelmatig van perspectief en zo is merkbaar hoe de 3 kinderen totaal verschillend zijn en na hun jeugd elk op hun eigen manier zijn omgegaan met het leven. Beth komt wat verzuurd over en is blijven plakken, Michael is erg succesvol geworden en Nicole is door haar drugsverslaving niet te vertrouwen.

Gezien het geringe contact dat ze met elkaar hadden, zijn de verhoudingen gespannen en heerst er een sfeer van wantrouwen. Opgekropte frustraties en problemen van weleer steken opnieuw de kop op. Net daarom was de dynamiek tussen hen best interessant, maar de personages misten wat uitwerking.

Hierna wordt ook het perspectief van hun moeder Laura erbij gehaald en zo keren we af en toe terug naar het verleden. Ik vond dit een zeer goede toevoeging omdat het mysterie rond het lichaam alleen maar groter werd en ik dus erg nieuwsgierig werd naar de verdere ontwikkelingen.

Op basis van de vorige boeken en de bijzonder intrigerende cover en titel waren de verwachtingen torenhoog. Voor mij werden ze grotendeels ingelost. De spanning zit 'm vooral in de hoofdstukken over het verleden. Zo wordt er steeds meer naar een waarheid toegewerkt die ik noch de kinderen had zien aankomen.

Het einde ging best snel en liet me verbaasd achter. Een diep verborgen geheim uit het verleden intrigeert natuurlijk altijd. Hierdoor is het zo'n boek dat je in één weekend uit hebt. Rose is er met glans in geslaagd om die nieuwsgierigheid gaandeweg om te zetten in wantrouwen ten opzichte van enkele personages.

Voor mij had er nog net wat meer in de hoofdstukken over het heden kunnen zitten. Daar miste ik enerzijds meer diepgaande uitwerking en anderzijds voelden de personages soms wat vlak aan. Ik denk dat het mogelijk was om dat anders aan te pakken zonder aan spanning in te boeten. Al waren het in dit verhaal eerder zaken die ik opmerkte en waren ze niet zozeer storend.

Soms zijn het net de mensen die het dichtst bij je staan die de grootste geheimen bewaren. Dat is waar Home is where the bodies are rond is opgebouwd. Je wordt er dan misschien niet door omvergeblazen; het verhaal leest alsnog heel fijn weg. Op het einde blijkt er veel meer achter het oorspronkelijke mysterie te zitten dan eerst gedacht, wat een sterke afsluiter vormde.

Dankjewel aan VBK België en LS Uitgeverij voor dit recensie-exemplaar!