Perfecte misdaad

Met een boek van Fields weet je eigenlijk al op voorhand dat je goed zit en dat was ook weer zo bij Perfecte misdaad. Het boek opent heftig met een psycholoog die kan voorkomen dat Stephen zelfmoord pleegt. Toch wordt hij later alsnog dood teruggevonden.

Er is twijfel over de doodsoorzaak en dat wordt door Luc Callanach en Ava Turner verder onderzocht. Ava brengt zichzelf door roekeloos gedrag in levensgevaar, maar dat loopt gelukkig goed af. Het leidt wel tot een openhartig gesprek tussen hen beiden.

Samen met enkele nieuwe teamleden gaan ze aan de slag om de ware toedracht te achterhalen. Dan volgt een tweede overlijden. Hierbij kan de patholoog een zelfmoord veel sneller uitsluiten.

We lezen ook uit het perspectief van de dader. Die staat, zonder dat de politie dat uiteraard weet, vanop een afstand toe te kijken. Dat maakte me benieuwd naar het motief en hoe hij zijn slachtoffers kiest.

Naast het onderzoek neemt ook het privéleven van Callanach een belangrijke plaats in. Hij lijkt de band met zijn moeder te herstellen, maar de trauma's uit het verleden zijn logischerwijs nog sterk aanwezig.

Aan het begin van het verhaal heeft Callanach een bezoek gebracht aan een woonzorgcentrum. Dat wilde hij liefst voor iedereen verborgen houden, zeker gezien de reden van zijn bezoek. Echter draait dat helemaal anders uit en wordt dit ook een heel interessante verhaallijn.

Wanneer er nog een derde lichaam gevonden wordt, brengt dat meer duidelijkheid over de werkwijze van de dader en de link tussen de verschillende slachtoffers. Zo maakt het team eindelijk wat vordering.

Daarnaast merk je dat Ava en Luc zich steeds eerlijker en kwetsbaarder opstellen tijdens hun gesprekken. Even lijkt het alsof ze nog dichter naar elkaar toe groeien, maar dan slaat sfeer helemaal om.

Ook in dit boek weet Fields opnieuw een perfect evenwicht te scheppen tussen een spannend moordonderzoek en de verdere ontwikkeling van haar personages. Ze combineert diepgang met een goed bedacht verhaal en einde. 5 ⭐