IJzige val

Tijdens zijn werk mist Isak 2 oproepen. Die zijn beiden afkomstig van zijn vader, met wie hij al jaren geen contact meer heeft. Isak heeft zijn vriendin nooit verteld over zijn vader. Zij beantwoordt toevallig een telefoontje van hem en zo komt Madde achter zijn bestaan en ook de kankerdiagnose. Isak twijfelt om langs te gaan, maar het geld klinkt natuurlijk aanlokkelijk...

Van begin af aan voel je dat er iets gaat fout lopen, alleen weet je nog niet wat. Het verhaal vond ik meteen iets filmisch hebben. Ik kon me er een goede voorstelling bij maken, wat waarschijnlijk komt doordat de auteur ervaring heeft als scenarioschrijver.

Het verhaal begon dus goed. Bovendien geeft Kvensler de informatie over Isaks familie maar met mondjesmaat prijs. Hierbij vond hij een goede balans tussen nieuwsgierigheid opwekken en genoeg info geven om te kunnen volgen.

Gezien Isak de lezer aanspreekt, krijg je inzicht in zijn gedachten en de tweestrijd die woedt. Moet hij contact opnemen en zo ja, hoe stelt hij zich dan op? Gezien ik zelf helaas wat ervaring heb met complexe familiebanden kwam dat gedeelte erg herkenbaar over.

Isaks vriendin Madde werkt niet en ze leven beiden voornamelijk van zijn inkomen. Uitgerekend zij probeert Isak te overhalen om het geld te accepteren en bij zijn vader langs te gaan. Naar mijn mening zat zij niet in een positie om dat te pushen en het voelde wat manipulatief aan.

Isak besluit te gaan. Hij kon dan steeds minder op mijn sympathie rekenen. Zijn vader zit continu met geld te zwaaien en Isak laat al snel zijn principes varen. Ik had verwacht dat hij minder vatbaar was voor het manipulatief gedrag van iemand die hij jarenlang niet heeft gezien. Vanaf de ontmoeting vertraagde het tempo aanzienlijk en voelde het verhaal langdradig aan.

Aan Isaks gedrag ergerde ik me enorm. Hij bood geen enkele weerstand. Door die ergernissen haakte ik gedeeltelijk af. Er volgt later nog een onverwachte uitstap naar Riga. Ik dacht dat het verhaal niet erger kon worden, maar toen werd mijn ergernis omgezet in walging en plaatsvervangende schaamte.

IJzige val is een verhaal over manipulatie, chantage en complexe familiebanden. Het begon veelbelovend, maar door die ergernis en walging verloor ik gaandeweg mijn interesse. Misschien lukt het andere lezers wel, maar ik kon me er niet over zetten.

Wat ik nog een enigszins interessante toevoeging vond, waren de hoofdstukken die zich ergens in de toekomst afspeelden. Isak zit in hechtenis en dat roept veel vragen op. De rest vond ik jammer genoeg te langdradig. Het waren vooral dialogen zonder dat er echt iets gebeurde, behalve Isak die zich keer op keer liet leiden door geld.

Na het uitlezen had ik alsnog een vrij milde score van 3,5/5 gegeven. Nu ik erop terugkijk, zou ik eerder een 2,5/5 geven omdat de minpunten onvoldoende gecompenseerd werden door het goede begin en redelijke einde. Het hoge noorden is ook geschreven door deze auteur en was voor mij een heel stuk beter. Die uitwerking lag mij meer. Hierdoor wil ik alsnog De kille zee een kans geven.