Ecomodernisten zijn realisten

Ik wist het nog niet, maar na het lezen van dit boek behoor ikzelf ook tot de ecomodernisten. Het boek is ingedeeld in 4 thema's, Energie, Landbouw en voeding, Natuur, en Armoede en ontwikkeling. Elk thema bevat een aantal hoofdstukken meestal geschreven door meerdere auteurs.Bijvoorbeeld in het thema Energie wordt behandeld hoe enorm belangrijk energie is voor de ontwikkeling van een land. Alle welvaart en economische ontwikkelingen starten met het hebben van goede energiebronnen.En het is "oneerlijk" te noemen als de vele zich nog ontwikkelende economieën beperkt zouden worden in het gebruik van fossiele brandstoffen om dat te doen. Zonne-energie is echt de oplossing niet, want 's-nachts, als je licht wilt hebben, schijnt de zon nog steeds niet, en opslag van de energie in batterijen is geen alternatief en anders veel te kostbaar. Er wordt terecht een pleidooi gedaan voor de hernieuwde inzet van kernenergie, want dat is CO2-vrij en echt veilig ook al wordt ons voorgehouden dat het niet zo is. Er zijn veel meer mensen omgekomen bij steenkolenwinning dan ooit door kernenergie. Consequentie van het hebben van continue energie is dat een maatschappij zich kan ontwikkelen en dat er dan automatisch effecten zijn op geboortecijfers, die zullen dalen, en er kan dan ook gezorgd worden voor betere alternatieven, want daar komt het geld voor beschikbaar.
Vele voorbeelden in dit boek toetsen de realiteitszin van de diverse ideeën op de themagebieden. Gen-modificatie vrije landbouw wordt uitgebreid tegen het licht gehouden, de manipulatie van statistieken om een bepaald beeld te creëren over natuur en de ontwikkeling in arme landen.
Het is een heel interessant boek voor allen die een genuanceerd beeld willen hebben van al die mooie ontwikkelingen die onze regering denkt te moeten stimuleren op klimaatgebied. Als je het boek uit hebt zul je denken, waar zijn we mee bezig. Helpt dat nu echt? Of zouden we heel andere dingen moeten doen?