Een avontuurlijk en soms confronterend jeugdboek!

Met ‘De verdwenen dagen’ bewijst Suzette Boyer dat een historisch jeugdboek allesbehalve stoffig hoeft te zijn. Wat start met twee mysterieuze woorden – HELP ME – groeit uit tot een avontuurlijke pageturner waarin tijdreizen, vriendschap en gevaar elkaar in snel tempo opvolgen. Dit is zo’n boek waarbij je denkt: nog één hoofdstuk… en voor je het weet ben je weer vijftig bladzijden verder.

Tijdens een schooluitstap naar een oude burcht vindt Renzo een vreemd dagboek onder een kast. Eerst lijkt het leeg, tot er plots boodschappen verschijnen die ook weer verdwijnen. Iemand uit een ver verleden roept om hulp. Samen met zijn tweelingzus Iris en hun vrienden Mike en Myrthe ontdekt hij dat dit geen grap is, maar het begin van iets veel groters. Voor ze het goed en wel beseffen, belanden ze in het Frankrijk van 1348 midden in de pestepidemie. Geen middeleeuws decor voor een gezellig uitje dus, maar een wereld vol ziekte, angst en geheimen.

Wat dit verhaal mijns inziens zo sterk maakt, is de mix van historische realiteit en fantasie. De pestepidemie heeft immers echt plaatsgevonden en de locaties die genoemd worden, bestaan ook echt. Dat geeft het avontuur een stevige basis. Tegelijk gooit Boyer er een flinke scheut verbeelding tegenaan met het tijdreizen via boeken en de bijzondere manier waarop heden en verleden met elkaar communiceren. Het vraagt wat fantasie van de lezer, maar wie zich daaraan overgeeft, krijgt een origineel en spannend verhaal in ruil.

Renzo is een hoofdpersonage dat je meteen mee hebt. Hij is nieuwsgierig en durft risico’s nemen, maar twijfelt ook en voelt angst wanneer het erop aankomt. Dat maakt hem erg geloofwaardig. De dynamiek met zijn tweelingzus Iris is herkenbaar: soms botsen ze, soms staan ze pal achter elkaar. Mike en Myrthe zijn meer dan figuranten, ook zij krijgen hun momenten om te groeien. Samen vormen ze een hechte vriendengroep die onder druk komt te staan wanneer keuzes plots echte gevolgen hebben.

In het begin moet je als lezer wel even schakelen. De jongeren hebben in het verleden andere namen en ze ‘switchen’ tussen verschillende boeken en momenten. Dat kan verwarrend zijn, maar als je eenmaal doorhebt hoe het systeem werkt, valt alles op zijn plaats en gaat het tempo ook omhoog. De spanning sluimert eerst onderhuids, maar wordt gaandeweg steeds intenser. Je voelt voortdurend dat er iets mis kan lopen…. en vaak loopt het ook mis.

De scènes in 1348 zijn misschien wel het meest indrukwekkend. De auteur toont de harde realiteit van de pest zonder te zwaar te worden voor jonge lezers. Je krijgt een beeld van de angst en wanhoop van die tijd, maar altijd door de ogen van hedendaagse tieners. De thema’s zijn verrassend actueel: vriendschap, verantwoordelijkheid, vertrouwen en de vraag hoeveel risico je mag nemen om iemand te helpen.

De grijzig getinte illustraties versterken de duistere sfeer en geven het verhaal een bijna filmische uitstraling. Het romantische tintje dat subtiel door het verhaal loopt, zorgt bovendien voor extra spanning en herkenning.

‘De verdwenen dagen’ is een avontuurlijk en soms confronterend jeugdboek dat geschiedenis tastbaar maakt door de ogen van hedendaagse tieners. Het vraagt wat inlevingsvermogen, maar beloont de lezer met spanning, emotie en een verhaal dat nog even nazindert. Een aanrader voor jonge lezers die houden van mysterie, tijdreizen en sterke vriendschappen – met een vleugje romantiek.

Meer leuke en interessante recensies zijn te lezen op www.indeboekenkast.com