Cozy crime boek!

Wie denkt dat cozy crime altijd hetzelfde recept volgt, heeft De laatste zet van Tess Amoré nog niet gelezen. Deze roman gooit het over een verrassend andere boeg en kiest voor een origineel decor waarin bordspellen, strategie en menselijke zetten centraal staan. Geen stoffige clichés, maar een verhaal dat slim speelt met spanning, sfeer en kleine geheimen.

Hoofdpersonage Oya runt een spellenwinkel in een dorp waar iedereen elkaar kent en vaste rituelen – zoals spelletjesavonden – heilig zijn. Haar leven verloopt overzichtelijk, bijna volgens vaste spelregels, tot haar zus na tien jaar plots opnieuw opduikt. Die hernieuwde ontmoeting wekt hoop, maar slaat al snel om in onrust wanneer de zus spoorloos verdwijnt. Alsof dat nog niet genoeg is, raakt Oya’s beste vriendin betrokken bij een zwaar ongeluk dat officieel als een spijtig toeval wordt afgedaan. Alleen voelt het voor Oya allesbehalve toevallig aan.

Vanaf dat moment begint De laatste zet langzaam maar gestaag spanning op te bouwen. Amoré kiest niet voor brute actie, maar voor een subtiele aanpak: kleine signalen, ongemakkelijke ontmoetingen en vragen die blijven hangen. De komst van een mysterieuze man die aansluit bij de spelletjesavonden werkt als een extra pion op het bord. Hij past nét niet in het geheel en precies dat maakt hem interessant – en verdacht.

Het spelthema is slim uitgewerkt. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk: iedereen lijkt zetten te doen met een bedoeling, terwijl de echte regels onduidelijk blijven. Oya probeert patronen te herkennen, maar merkt al snel dat ook zij niet alles onder controle heeft. Dat ze zelf een geheim met zich meedraagt, geeft haar personage extra gelaagdheid. Ze is geen klassieke speurneus, maar een geloofwaardige vrouw die twijfelt, inschattingsfouten maakt en gaandeweg beseft dat eerlijkheid soms riskanter is dan zwijgen.

De schrijfstijl van Tess Amoré is toegankelijk en vlot, met dialogen die natuurlijk klinken en een fijne dosis sfeer. Het Vlaamse taalgebruik geeft het verhaal een eigen kleur en versterkt het dorpsgevoel. Even wennen misschien voor sommige lezers, maar het werkt – het maakt het geheel authentiek en herkenbaar.

De laatste zet is cozy crime zoals het bedoeld is: spannend zonder zwaar te worden, mysterieus zonder duister te zijn. Verwacht geen bloedstollende achtervolgingen, wel een verhaal dat je nieuwsgierig houdt en je uitnodigt om zelf mee te puzzelen. Ideaal voor lezers die houden van een origineel uitgangspunt, een warme setting en een plot waarin niets helemaal toevallig blijkt.