Recensie De mooiste dagen zijn het ergst

Knap geschreven zeg!
Een jonge, intelligente, ironische jongedame met een aparte zienswijze probeert het verlies van haar moeder te verwerken en stuit daarbij op allerlei 'dingen des levens' die haar hierin helpen, verwarren, troosten, of verder doen verwijderen.
Enorm origineel, humorvol en ontroerend tegelijk.
Ik zou eigenlijk nog veel meer willen vertellen over dit boekje maar ik kan de juiste woorden maar niet vinden. Het is in ieder geval echt zo'n boekje waarbij je je in het hoofd van hoofdpersoon waant, en als het boek dan uit is besef je dat je nog helemaal geen afscheid wilde nemen.
Denk wel dat dat boekje niet iedereen zal bekoren, het heeft misschien voor sommigen een wat hoog 'vreemd gehalte', maar ik zou zeggen ontdek en ervaar het zelf!