Een ereplaatsje in de boekenkast

De zondagsvrouw is een zeer toegankelijk geschreven boek, je leest het in letterlijk een paar uurtjes tijd uit. De inhoud echter beklijft wel, dit komt waarschijnlijk mede door het feit dat mijn man zelf ook een hersentumor heeft. Het doet me goed te lezen dat in die tijd dat dit boek geschreven is (zo'n 15 jaar geleden) de medische wetenschap een vlucht genomen heeft wat betreft de behandeling van hersentumoren. Naast de mogelijkheid tot 'wakkere operaties' zijn ook bestralingen en chemo meer standaardbehandelmethoden geworden. Helaas komt dit voor de auteur allemaal te laat, maar ze laat een mooi tijdsdocument achter. Voor mijn gevoel blijft het allemaal wel wat aan de oppervlakte; is het enkel meer een weergave van alles wat haar overkomen is, wat wat meer diepgang had van mij persoonlijk gemogen. Toch krijgt dit boek een ereplaatsje in mijn boekenkast, het is voor mij persoonlijk erg speciaal.