Recensie De weg naar Callisto blauwe omslag

De onnozele Odell Deefus (22 jaar jong) lijkt achtervolgd te worden door pech, de meest vreemde dingen 'overkomen' hem. Dit is een geestig, ontroerend, bizar en af en toe ook tragisch boek.

Odell doet zijn best, hij is van plan om zich in te laten schrijven bij het leger maar door autopech komt hij daar helaas nooit aan. In plaats daarvan belandt hij bij Dean Lowery thuis en vanaf dat moment is hij de regie over zijn leven kwijt. Van een leeg graf in de achtertuin, een dode vrouw in de vriezer, Dean ('the dead terrorist ), drugshandel, een autobom, geloofshysterie (de US en terroristen....) en uiteindelijk Guatanamo Bay lezen we zijn verhaal.

Een verhaal wat heel knap geschreven is vanuit het gezichtspunt van Odell met zijn beperkt verstandelijk vermogen. Zo grappig dat je af en toe hardop moet lachen, maar ik betrapte mezelf er ook af en toe op dat ik meewarig mijn met hoofd zat te schudden (van 'ach die man', en 'hij bedoelt het toch wel goed'). Het verhaal zit verder ook erg intelligent in elkaar.

Kortom: Lees allemaal Odell's avonturen en laat het maar gewoon over je heen komen!