Tot vanavond

Vanavond een bijzondere schrijfstijl ontdekt, die ik nog niet eerder heb gezien. En dat is toch echt bijzonder als je weet dat ik meer dan 1000 boeken heb gelezen. Ondanks dat de auteur met het thema om de hete brij heen draait, zijn de heftige emoties van het hoofdpersonage explosief voelbaar voor de lezer.

Zonder de emoties daadwerkelijk te benoemen die thuishoren bij een langdurige ziekteproces c.q. verlies van je kind en de daarbij behorende rouwverwerking, komt toch de emotionele balans heel goed uit de pen. Vooral het gevoel van lamgeslagenheid van de moeder door alle ellende voert de boventoon in het verhaal.

Haar kind Rémi, of liever gezegd baby, loopt helemaal blauw aan en heeft duidelijk ademnood. Met spoed wordt hij opgenomen in een oud ziekenhuis. Waarbij het verplegend personeel de ouders geen concrete informatie geven over zijn gezondheidsstatus…