The time is out of joint

The time is out of joint. Constateerde Hamlet. Nadat hem de geest van zijn vader was verschenen die hem opriep wraak te nemen op zijn moord. De tijd is uit het lood. Het is Einde Verhaal. De Grote Schrijver is aan zijn laatste hoofdstuk toe, de Apocalyps. Er ontvouwt zich een wonderlijk verhaal. Een verhaal dat over zichzelf gaat, in het meervoud. Over hoe we met verhalen betekenis geven aan ons leven. Verzint u maar. Wat de Grote Schrijver kan, kan u ook. In een verhaal kan alles: herrijzen uit de dood, vechten met een engel, de tijd terugdraaien - door terug te keren op je schreden, als in een film die je terugdraait. Het gebeurt allemaal in Einde Verhaal. We reizen van Nederland, dat weer verdwijnt onder water, naar Zweden, waar het maandenlang sneeuwt, met een gevallen engel, Astoreth, een broer en een zus, Otto en Greet, Greets dochter Erin, en Gustav, met in zijn bus de as van zijn tweelingzus Jonna die hij uit wil strooien in het meer waarin ze wedstrijdzwemmen leerde, voor het huis waarin ze geboren werden, waarin hun moeder Kerstin, huisarts van het dorp, nog woont. O ja, er is ook nog het weliswaar slissende, maar pratende varken Esmeralda.

Een belangrijk boek. Over het fanatisme om in één verhaal te willen geloven, dat als Waarheid te willen zien, en alle andere verhalen te veroordelen als ketterij. Maar ook over de kracht en de schoonheid van de veelheid aan verhalen.

Enkele belangwekkende citaten:

Eerste zin:Dit is mijn verhaal en dus mijn begin.

'Als er eenmaal een verhaal is, is het lastig om iets anders te zien.' (p. 76)

Geloof is een poging om elk ander verhaal te overstemmen. (...) Elk ander verhaal is een vorm van verzet, los van wat het vertelt, louter omdat het wordt verteld. (p. 200)

'Met een verhaal verander je hoe mensen naar de wereld kijken en dat verandert hoe ze de wereld zien en dat verandert hoe ze over de wereld denken en dat verandert wat ze van de wereld willen en dat verandert hoe ze zich gedragen.' (p. 201)

Fictie is een verzinsel om de wereld te temmen. (p. 244)

Laatste zin (op p. 331): Zo houdt mijn bange hoop nog altijd stand.