Advertentie

Geschreven als poëtische zinnen, ik ken het. Ik hou ervan, Realistische zinnen die veranderen in beelden, een bocht omslaan, een heuvel op. Voor mij logische metaforen, zo natuurlijk dat ik vaak niet merk dat het beeldspraak is.
Voorgesteld dat de overleden Malva als dode, met nog steeds een waterhoofd, overal kan komen in heden en verleden. Dat ze kan vertellen aan een Hollandse vrouw die haar vader pas na 11 jaar zag. Deze constructie zorgt voor een alwetende verteller die in logische brokjes met tijd- en plaatssprongen - je komt in Indonesië, Chili, (mex), Spanje en Nederland - het verhaal kan laten opschrijven Ik mag het dat andere dode verschoppelingen ten tonele worden opgevoerd: kinderen van beroemde schrijvers(blz 44) en Oskar uit 'Die Blechtrommel'. Leuk detail voor mij is dat ook Gouda en Den Haag een decor vormen.
Frederico Lorca komt er beter vanaf dan haar vader Pablo Neruda. al is het troostend te lezen dat er hier na je dood je fouten kan inzien en het voor iedereen goed kan maken.
Pittig laatste gedeelte in NL 1943: De sluipende voorbereiding en uitvoering van de treinen met joden naar Polen.
thema's : carrière/familie , vader/dochter, verdriet, eenzaamheid, verzoening, zoeken naar erkenning, , ., Chili,

" Klein meisje van Madrid, Malva Marina,
bloemen of schelpen wil ik je niet geven;
een takje zout en liefde, hemels licht,
leg ik denkend aan jou op je mond. "

Federico Garcia Lorca (1898-1936)

Over haar moeder:
"Ze is niet minder geworden dan dan ikzelf: een toverlantaarnfiguur, een wajangpop van haar geheugen"
https://www.dodenakkers.nl/artikelen-overzicht/algemeen/verhalen/malva-marina-re...

Reacties op: Vloeiende pijn, liefde, volhouden en verzoening.

113
Malva - Hagar Peeters
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners