Vreselijke tijden

Vanaf de eerste bladzijdes van dit boek komt de armoede je tegemoet en laat het je nog maar eens inzien in wat voor een luxetijdperk wij, in vergelijking, leven.
In die tijd was je niks of niemand als je geen werk had. Had je geen werk dan had je geen geld, dan had je ook geen eten of verwarming, was je ziek dan moest je zeer sterk zijn op te overleven. Je kon enkel overleven door te bedelen.
Louise was één van die meisjes uit de 18e eeuw die samen met haar blinde vader in diepe armoede leefden. Door deze vreselijke omstandigheden rolde ze ongewild in het leven van de prostitutie, en zo bleef het ook na de dood van haar vader. Ze was toen nog een kind, doch, het was dit of sterven van de honger.
Louise woonde in een armzalige kamer met nog 2 andere meisjes die zich lieten betalen door mannen. En ze heeft een vriend, Sebastiaan, die zich eveneens prostitueert om te overleven.
Je leest vreselijke toestanden, armoede, honger, ziektes, verkrachtingen, dood….
Een tijd gaat het leven de goede kant op voor Louise, dankzij de ontmoeting met Alexander. Hij ontfermt zich over haar, en laat Louise inwonen bij hem. Alexander behandeld Louise met respect, ze worden vrienden en ook minnaars. Louise komt niets meer tekort, het leven van armoede is voorbij.
Helaas is de band met dienstmeid Hannah en Louise koud en afstandelijk. En het doet zeker geen goed aan de sfeer de periodes wanneer Alexander elk jaar voor meerdere maanden uit huis is.
Tijdens die periode haalt Hannah op zekere dag de pastoor in huis.
Zijn bezoek brengt Louise zeer zwaar in de problemen.
Mooi opbouwend boek dat indrukwekkend geschreven is, vaak hard en droevig, en ook interessant. Doch pas echt boeiend lezen vond ik vanaf de periode dat Louise bij Alexander in trok. Van de hel naar de hemel en terug naar de hel, zo snel kan het gaan.