Geweldig boek

De titel en het kaft heeft me lang laten twijfelen. Ik vond het te soft overkomen. Enkele reviews hebben me uiteindelijk de stap laten zetten om het boek toch een kans te geven en daar heb ik echt geen spijt van, integendeel. Het verhaal begint rustig in een donkere buurt van Londen. Er zijn niet teveel personages, het boek is dus vlot te lezen en volgen. De figuren zie je zo voor je, je leeft mee met de tweelingzusjes, in hun miserie en verdriet, maar ook met Iris en Louis, hun vriendschap, hun liefde, en hun werk in de wereld van de kunst. Er is Albi, de tandeloze straatbengel, een kleine held met een gouden hart. Maar er is ook het duistere figuur “Silas”. Eerst is hij gewoon een creepy, eenzame, taxidermist, die later in het verhaal, door zijn ingebeelde gesprekken met hoofdpersonage “Iris” duidelijk psychopatische neigingen heeft. Zijn persoon maakt het boek extra spannend. Het verhaal wordt goed opgebouwd, je voeld de spanning stilaan stijgen, en de sfeer steeds donkerder en dreigender worden. Zo spijt dat het boek uit is.