ontroerend verhaal

‘Ik wil je laten weten dat we er nog zijn’ is een autobiografisch verhaal.
Het beschrijft de zoektocht naar het verleden van de joodse auteur, Esther Safran Foer.
Zij groeide op in een gezin met een verschrikkelijk verleden. Haar vader en moeder waren beide de enige overlevenden van de Holocaust, waarbij de rest van hun familieleden allemaal vermoord werden. In Esthers jeugd werd hier nooit over gesproken. Te pijnlijk.

Toch hoort Esther op een dag van haar moeder dat haar vader eerder getrouwd was en dat hij in dat huwelijk een dochter had. Haar halfzus dus. Dat is de trigger voor Esther om op zoek te gaan naar het verleden van haar ouders, grootouders en verdere familie. Het wordt haar levenswerk om alles in kaart te brengen en ervoor te zorgen dat niemands naam en leven vergeten wordt. Overal waar ze maar kan probeert ze informatie te krijgen. In bibliotheken, in de database van het Holocaust Museum, op internet, etc. Ook reist ze o.a. naar Brazilië, Israel en Oekraïne waar haar ouders en voorouders geleefd hebben.

Haar jarenlange zoektocht levert haar heel veel informatie op en dankzij haar inzet worden veel herinneringen vastgelegd en niet vergeten.
Het is een ontroerend verhaal dat nog eens duidelijk maakt dat we de Holocaust nooit mogen vergeten.