"Zonder poespas"

Ondanks, of misschien dankzij de -naar mijn mening- enigszins saaie schrijfstijl en de soms kortzichtige en/of weinig sympathieke toon, (je zou het ook authentiek en zonder poespas kunnen noemen) wilde ik het behoorlijk dikke boek uitlezen. Mede omdat ik me bleef verwonderen over het lef (dat soms ook tot onverantwoorde situaties leidt, wat mij betreft) van de reizigster/schrijfster. Maar bovenal vind ik het fantastisch wat ze doet, ze levert een buitengewone prestatie en daarnaast geeft het reisverslag een goed inzicht in de cultuur van de landen die ze doorkruist. Het is mooi om te lezen hoe dat per land zoveel verschilt.