Geraffineerd

‘Rechercheur De Klerck en tranen om Valentijn’ van P. Dieudonné is het veertiende deel in de serie. In het begin werd deze serie de Rotterdamse Baantjer genoemd, maar na zoveel delen kun je ze eigenlijk niet meer vergelijken. P. Dieudonné is steeds meer een eigen weg ingegaan en dat vind ik mooi. Het zijn twee losstaande series en als je houdt van detectives zijn het allebei aanraders. Je leest wel het respect voor de Baantjerserie terug in de boeken van de Rotterdamse speurder.

Vanaf de eerste pagina zat ik in het verhaal. Er was iets wat me aanspoorde om door te lezen. Het is hedendaags met verwijzingen naar de huidige tijd, maar het behoudt een typisch vleugje authenticiteit.

In het begin dacht ik dat het een nieuwe favoriet ging worden, maar er zat een bepaald randje dat me op een gegeven moment een beetje tegen ging staan. Het hoorde wel bij het personage en de situatie in het verhaal. Ik snap de keuze van de auteur wel. Ik ga hier niet verder op in, want dan geef ik spoilers weg 🙂

Het verhaal zit op een goede manier in elkaar en het einde vond ik geweldig. Het was zo geraffineerd! De rol van Klaver wordt steeds groter en dat vind ik mooi. Samen met De Klerck vormt hij een sterk duo. Zelf had ik een heel ander plot bedacht, want ik zat, zoals gewoonlijk, helemaal fout. Ik heb genoten van dit veertiende deel!

Recensie-exemplaar en lees het hele artikel op Veronique's Boekenhoekje: https://www.veroniquesboekenhoekje.nl/recensie-rechercheur-de-klerck-en-tranen-om-valentijn-p-dieudonne/