Waanzinnig

‘Twee Prinsen’ is mijn eerste echte boek van Splinter Chabot. Door het televisieprogramma Wie is de mol? leerde ik Splinter kennen en door het Boekenweekgeschenk van 2024 leerde ik zijn mooie stijl kennen. Het smaakte naar meer.

Toen ik de kans kreeg om ‘Twee Prinsen’ te recenseren greep ik hem met twee handen aan. Soms heb je een boek waar je zo nieuwsgierig naar bent. Voor mij was dat deze roman. Hij werd bezorgd en ik vond direct de cover waanzinnig. Het is zo krachtig in zijn eenvoud. De titel is steengoed.

Vanaf de eerste pagina valt het gemak waarmee Splinter schrijft me op. De eerste pagina’s vliegen door mijn handen. Ik geniet van mooie metaforen, maar soms ook de directheid waarmee Splinter dingen en gebeurtenissen beschrijft. Deze combinatie werkt heel prettig. Splinter schrijft met lef.

Ik was door het begin nieuwsgierig naar meer. En eigenlijk… ik wilde alleen maar doorlezen. In nog geen 24 uur las ik het boek uit. Het is menselijk, puur en eerlijk. Het is ook kwetsbaar en ik denk ergens ook heel persoonlijk. Tussen de regels komt de persoonlijkheid van Splinter naar voren. Het is intiem. Voor mijn gevoel is het verhaal een luid protest tegen de huidige wereld, hoe we met elkaar omgaan, hoe we elkaar zien en hoe verschillende soorten liefde, nog steeds, worden veroordeeld. Ik vind het een prachtig verhaal.

De personages zijn goed uitgewerkt. Je leert Richard goed kennen. Zijn achtergrond is allesbepalend hoe hij tegenwoordig in het leven staat. ‘Twee Prinsen’ is gebaseerd op een brief die Splinter kreeg als reactie op zijn eerste roman ‘Confettiregen’. Dit gegeven maakt het verhaal misschien nog aangrijpender. Na de ‘Twee Prinsen’ wil ik meer lezen van Splinter Chabot. Ik ben positief verrast!

Ik kan nog wel meer alinea’s schrijven over mijn ervaring met deze roman. Maar ik denk dat je hem gewoon zelf moet ervaren.

Recensie-exemplaar & lees het hele artikel met eerste indruk video op Veronique's Boekenhoekje!