De poppendokter

Dit is het tweede deel van de Officier-serie, maar kun je ook goed lezen zonder het eerste deel gelezen te hebben.

Na 'Dubbelspel' had ik 'De poppendokter' al een tijdje op mijn nog-te-lezen lijst staan en nu werd het toch echt tijd dat ik deze ging lezen. Het boek stond als e-book en luisterboek op Kobo Plus en dan vind ik het altijd prettig om het boek ook te luisteren tijdens het lezen. Hierdoor heb ik altijd het gevoel alsof ik nog meer het verhaal ingezogen wordt.

'De poppendokter' begint mysterieus en zorgt ervoor dat ik meteen nieuwsgierig ben naar het verdere verloop. Het verhaal heeft behoorlijke vaart en door de verschillende perspectiefwissels, die bijna altijd afgesloten worden met een cliffhanger, zorgen er voor dat ik steeds denk, nog even een hoofdstuk doorlezen. De spanning is nagenoeg het hele verhaal aanwezig. Wel had ik soms het gevoel alsof het iets teveel en te toevallig was, maar ondanks dat bleef het verhaal me in zijn greep houden.

De personages zijn voldoende uitgewerkt al heeft Rebergen meer de focus gelegd op de onderlinge verhoudingen dan op het uitdiepen van de personages en dit vond ik verfrissend. Je leert hierdoor de personages goed kennen maar wel op een ander vlak.

Rebergen heeft het ook over afstandskinderen en adoptie in het verleden en hierin merk je dat ze gedegen onderzoek gedaan heeft, maar dat het ook een onderwerp is, wat haar boeit. Ze durft dit ook naar het heden door te trekken en dit vind ik erg goed gedaan.

Het is een serie die het naar mijn gevoel ook goed zou doen als serie op tv, door de interessante personages en de snelheid waarmee dingen gebeuren. Wellicht dat Netflix of videoland wel interesse gaat tonen. Een voordeel voor ons als lezer... In maart verschijnt deel 3 van deze serie. Ik kijk er in ieder geval naar uit.