Lezersrecensie
Jij bent het licht
Mia heeft een geordend leven, maar dit wordt bruut verstoord als blijkt dat haar broer Max een onthullend boek over hun jeugd geschreven heeft. Max was altijd een lastig en veeleisend kind en Mia was opgelucht toen hun ouders Max naar een internaat stuurde, het beruchte St. Bartholomew’s. Voor haar was het probleem daarmee opgelost en ze had geen idee wat voor wreed regime haar broer daar te wachten stond. Ook nu sluit ze daar het liefst haar ogen voor.
Ze besluit af te reizen naar Tasmanië, haar geboortegrond, om zo niet aan de gruwelijke waarheid te hoeven denken. Al snel wordt ze echter geconfronteerd met de duistere geschiedenis van St. Bartholomew’s. Ze besluit zelf op onderzoek uit te gaan en al snel zit ze verstrikt in een web van leugens en manipulatie. Kan ze zichzelf uit de problemen houden?
In een ver verleden las ik wel eens een boek van Marion Pauw, maar recentelijk heb ik eigenlijk niks meer van haar hand gelezen en waarom... Ik zou het niet weten. Toen we benaderd werden of we dit boek wilden lezen en ik de korte inhoud las, was ik al snel overtuigd dat het wel eens een boeiend boek kon zijn en ik werd niet teleurgesteld.
Het verhaal wordt afwisselend vanuit Max en Mia verteld. De verhaallijn van Max speelt zich in het verleden af en hierdoor krijg je beetje bij beetje mee wat er voor gruwelijkheden plaatsvonden op het internaat.
Als Mia terug gaat naar Tasmanië heb ik het gevoel alsof ik zelf aanwezig ben. Pauw weet de natuur goed te omschrijven en hierdoor kan ik me er een goed beeld van vormen. Echter wordt al snel duidelijk dat er ook een minder fraaie kant is. Het beeld wat Mia van haar geboorteland heeft begint te wankelen. Er blijken dingen anders te zijn dan Mia in herinnering heeft. Hierdoor besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan.
Door haar opvoeding heeft Mia geleerd om zich altijd weg te cijferen en als ze uiteindelijk toch het boek van Max besluit te lezen en haar onderzoek naar het verleden door zet, wordt ze ook steeds bewuster van zichzelf en dat ze continue aan anderen denkt. Hier zie je duidelijk de groei die Mia door maakt.
Het verhaal is ontzettend vlot geschreven en ik vloog door het verhaal heen. Wel vond ik sommige dingen erg snel op elkaar volgen, waardoor het soms wat ongeloofwaardig op mij over kwam. Pauw heeft ook enkele heftige onderwerpen aan het verhaal toegevoegd waardoor het verhaal meer diepgang krijgt.
Het is een verhaal wat je in zijn greep houdt en ondanks de soms wat snel opvolgende gebeurtenissen, is het een verhaal wat je niet aan de kant kunt leggen.
Dit boek ontvingen wij van Ambo Anthos. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Ze besluit af te reizen naar Tasmanië, haar geboortegrond, om zo niet aan de gruwelijke waarheid te hoeven denken. Al snel wordt ze echter geconfronteerd met de duistere geschiedenis van St. Bartholomew’s. Ze besluit zelf op onderzoek uit te gaan en al snel zit ze verstrikt in een web van leugens en manipulatie. Kan ze zichzelf uit de problemen houden?
In een ver verleden las ik wel eens een boek van Marion Pauw, maar recentelijk heb ik eigenlijk niks meer van haar hand gelezen en waarom... Ik zou het niet weten. Toen we benaderd werden of we dit boek wilden lezen en ik de korte inhoud las, was ik al snel overtuigd dat het wel eens een boeiend boek kon zijn en ik werd niet teleurgesteld.
Het verhaal wordt afwisselend vanuit Max en Mia verteld. De verhaallijn van Max speelt zich in het verleden af en hierdoor krijg je beetje bij beetje mee wat er voor gruwelijkheden plaatsvonden op het internaat.
Als Mia terug gaat naar Tasmanië heb ik het gevoel alsof ik zelf aanwezig ben. Pauw weet de natuur goed te omschrijven en hierdoor kan ik me er een goed beeld van vormen. Echter wordt al snel duidelijk dat er ook een minder fraaie kant is. Het beeld wat Mia van haar geboorteland heeft begint te wankelen. Er blijken dingen anders te zijn dan Mia in herinnering heeft. Hierdoor besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan.
Door haar opvoeding heeft Mia geleerd om zich altijd weg te cijferen en als ze uiteindelijk toch het boek van Max besluit te lezen en haar onderzoek naar het verleden door zet, wordt ze ook steeds bewuster van zichzelf en dat ze continue aan anderen denkt. Hier zie je duidelijk de groei die Mia door maakt.
Het verhaal is ontzettend vlot geschreven en ik vloog door het verhaal heen. Wel vond ik sommige dingen erg snel op elkaar volgen, waardoor het soms wat ongeloofwaardig op mij over kwam. Pauw heeft ook enkele heftige onderwerpen aan het verhaal toegevoegd waardoor het verhaal meer diepgang krijgt.
Het is een verhaal wat je in zijn greep houdt en ondanks de soms wat snel opvolgende gebeurtenissen, is het een verhaal wat je niet aan de kant kunt leggen.
Dit boek ontvingen wij van Ambo Anthos. Dit beïnvloedt onze mening niet.
1
Reageer op deze recensie
