Therapeutisch magisch realisme

"Ooit had ik hem voor gek verklaard, maar inmiddels besefte ik dat hij veel begreep dat anderen niet begrepen. Gek zijn was misschien wel de eenzaamheid van begrijpen wat anderen niet kunnen begrijpen." ~ bladzijde 335

Als ik de reviews op Goodreads zie, die vrij negatief zijn, voelt het alsof ik voor gek ben verklaard doordat ik dit boek wél ontzettend waardeer. Ik twijfelde tussen 4 en 5 sterren, maar in vergelijking met de andere boeken die ik van Matt Haig gelezen heb, worden het er 4.

Het is een typisch Matt Haig boek, net als o.a. Middernachtbibliotheek en Echo. Een verhaallijn die zich in de echte wereld afspeelt en daardoor heel realistisch wegleest, maar toch met wat vreemde gebeurtenissen: magisch realisme. Ik hou van Haigs boeken. Je wordt in het verhaal gezogen, maar dat verhaal is tegelijkertijd ook therapeutisch te noemen met alle wijsheden die erin gedeeld worden. Tussen de regels door voelt het boek als een therapiesessie.

Maar eigenlijk lees je Grace Winters' brief aan oud-leerling Maurice. Maurice worstelt met het leven en de gebeurtenissen daarin, en besluit zijn oude wiskundelerares te mailen. Die woont inmiddels op Ibiza, doordat ze in het verleden eens een collega, Christina, heeft uitgenodigd tijdens kerst. De gebeurtenissen die Christina heeft meegemaakt met La Precensia doen haar besluiten om haar huis op Ibiza na te laten aan Grace.

Ondertussen is er ook nog een man die als kleine jongen met La Precensia in aanraking is geweest... en Alberto draagt ook allerlei geheimen met zich mee. Daarnaast zijn er plannen voor een groot resort op een bijzondere plek - zijn demonstraties nog wel voldoende?

Ik heb genoten van het boek - ja, het is absurd, maar daarom ook zo heerlijk. En we moeten ook respectvol omgaan met onze natuur (en de medemens). Wat zou het soms handig zijn als je de toekomst kunt zien en zo kunt handelen naar het voorkomen van toekomstige problematiek...

Wie goed doet, goed ontmoet.
Zelfs de in jouw ogen kleinste gebaren kunnen voor de ander van grote betekenis zijn.
Dus wat houdt je tegen om vriendelijk te zijn tegen je medemens - en dieren en onze planeet aarde?

Een paar mooie passages uit het boek die mij raakten:
"Als ik kijk naar wat er in de wereld gebeurt zie ik dat wij als soort bezig zijn onszelf te vernietigen. Alsof dat als een zoveelste patroon in onze hersenen staat geprogrammeerd. En dan ben ik het gewoon zat om een mens te zijn, om iets kleins en onbetekenends te zijn dat niets aan de wereld kan veranderen. Dan lijkt alles onmogelijk." ~ bladzijde 10

"Ik wilde je bedanken. Jouw vriendelijkheid, al die jaren geleden, heeft mijn leven gered. Ja, dat klinkt nogal dramatisch, maar ik denk echt dat ik die Kerstmis anders niet zou hebben overleefd. Ik zat in een heel diep dal. Jouw advies om naar Ibiza te gaan heeft me geholpen daar uit te komen. En nu is het mijn beurt om ongebruikt potentieel in jóú aan te boren." ~ bladzijde 56

"Alles was prachtig.
Het meeste, in elk geval.
Maar ik voelde me leeg.
Dat was een bekend gevoel, of eigenlijk een bekende gevoelloosheid.
Anhedonie.
Ik zat op slot.
Want weet je, dit was het probleem: ik dacht oprecht dat ik geen goed mens was en het niet verdiende om gelukkig te zijn.
Ik was geworden wie ik dacht te zijn. Een vreselijk mens." ~ bladzijde 91

"Het schuldgevoel was doorgedrongen tot in het diepst van mijn ziel en had me ervan overtuigd dat ik een fundamenteel gebrek had. En als je dat eenmaal gelooft, dan gedraag je je daar ook naar." ~ bladzijde 92

"Als je de wanhoop nabij bent, is de waarheid nooit ver weg. Als het niet gaat zoals we willen, moeten we eerst ons dieptepunt bereiken voordat er iets kan veranderen. Soms moeten we ons gevangen voelen om de uitgang te kunnen vinden. In de frisse buitenlucht kom je jezelf niet tegen." ~ bladzijde 119

"Volgens mij is dat ook de bedoeling van lezen. Het laat je een ander leven leiden dan het leven dat je in werkelijkheid leidt. Het verandert onze mentale bezemkast in een landhuis. Kortom, lezen is telepathie en tijdreizen. Het verbindt ons met alles en iedereen, met overal en nergens, met iedere tijd en elke mogelijke droom." ~ bladzijde 215

"Sterker nog, ik besef nu dat de bereidheid om in de war te zijn de voorwaarde is voor een goed leven. Alles simpel willen houden kan een gevangenis worden, echt waar, want dan blijf je uiteindelijk gevangenzitten in hoe je wílt dat het leven is, in plaats van te omarmen hoe het zou kúnnen zijn. Dan sluit je jezelf af, blijven de deuren naar talloze mogelijkheden gesloten." ~ bladzijde 227

"Het leven willen bekijken alsof het een proefwerk is, keurig netjes, geordend, vlekkeloos en gecontroleerd, is de basis voor wanhoop. Want dat is een waanidee. Wij leven in deze wereld. Wij zíjn het proefwerk. Wij zijn een bewegende kracht in een veranderende wereld en een voortdurend uitdijende kosmos." ~ bladzijde 228

"Hoe meer insluitsels, hoe meer barsten en beschadigingen, hoe mooier een smaragd is. Een echte smaragd is juist mooi door zijn gebreken. Dat noemen ze volmaakte onvolmaaktheid." ~ bladzijde 315

"Ik kan alle stormen doorstaan die van buitenaf komen, maar het weer vanbinnen dat je uitzicht in nevelen hult, is een heel ander verhaal." ~ bladzijde 320

"Zo verslaan we de dood. Door te leven zolang we hier zijn. De dood mag dan oneindig zijn, maar zoals je weet is oneindigheid een relatief begrip. Door te leven kun je een grotere oneindigheid creëren." ~ bladzijde 386

"In je mail schreef je dat het donker is om je heen en dat je licht nodig hebt. Wees maar niet ongeduldig, het komt goed. Soms is er wel licht, maar besef je het niet. […] Wat nu onmogelijk lijkt, blijft niet altijd zo. Maar denk niet dat de slechte tijden losstaan van de goede. We zien het licht pas als het donker is, dat contrast hebben we nodig. Overdag zien we toch ook geen sterren?" ~ bladzijde 387

"Het leven zingt en schittert. Zelfs als we er ongevoelig voor zijn, als we ons ervoor verbergen, als het te luid en te pijnlijk is om te ervaren, als we niet in staat zijn om het te voelen - zelfs dan is het daar, wacht het om te worden gekoesterd en beschermd." ~ bladzijde 392