Must-read voor iedereen, ook als je niemand met borderline kent

Geef ik het boek 4 of 5 sterren, dat was een gigantische tweestrijd in mijn hoofd. Ik gun de auteur 5 sterren, maar volgens mijn eigen beoordelingssysteem zouden het er 4 moeten zijn:
⭐⭐⭐⭐ - Geweldig boek, maar hoef hem niet in m'n eigen collectie te hebben. Wel nog steeds een goeie aanrader.
⭐⭐⭐⭐⭐ - Een must-read die ik absoluut in m'n boekenkast wil hebben, aan iedereen aanbeveel en zou willen herlezen.

'Over the borderline' is een prachtig, kwetsbaar boek dat ik aan iedereen aanraad om in ieder geval 1x gelezen te hebben. Ik vind zelf 1x lezen ook genoeg, omdat het zo'n persoonlijk verhaal is, verteld vanuit de ogen van de auteur, en ieders ervaring is natuurlijk anders: er zijn zoveel mensen met "het label" borderline dat dit boek an sich niet de volledige lading dekt, het is één perspectief. Maar wel een belangrijk perspectief wat het zeker verdient om gelezen te worden. Al helemaal omdat het een ontzettend goed geschreven boek is, kwetsbaar én open.

Het boek is zo goed geschreven dat ik het met moeite kon wegleggen. 1 hoofdstuk voor het slapengaan werden er steeds minimaal 30. Het is een kwetsbaar verhaal, het levensverhaal van Anika Rooke, maar het is zo opgeschreven dat de verschrikkelijke gebeurtenissen gebalanceerd afgewisseld worden met mooiere momenten. Je wordt in ieder geval niet zwaarmoedig van het boek, dat was waar ik voor ik begon met lezen even bang voor was.

Het is ook een boek van hoop - ongeacht of dat je zelf te maken hebt met borderline of niet. Het hoofdstuk waarin Rooke te horen kreeg dat ze een column mocht schrijven voor MijnGeheim, was ook een hoofdstuk dat voor mij hoopgevend werd. Vooral omdat ze benoemde dat ze dat mocht doen, 'zelfs zonder diploma journalistiek'. Dat geeft mij dan ook weer hoop, want ik heb ook geen diploma journalistiek (maar wel dromen die ik in eerste instantie opgegeven had).

Doordat je zo'n persoonlijk inkijkje in het leven van Rooke krijgt, en tevens leest over hoe verschillende therapieën eraan toe gaan, ga je ook heel erg om haar geven, althans, dat had ik. Na zoveel tegenslagen gun je Rooke al het positieve dat er bestaat.

Borderline is grillig, het kan zeer intens zijn, blijkt ook uit het boek van Rooke. Niet alleen voor de omgeving, maar ook voor degene met borderline zelf. De belangrijkste conclusie die ik uit dit boek haal, is dat niemand voor deze 'stoornis' kiest. Borderline heb je niet voor de lol. Niemand kiest ervoor om zichzelf en/of de omgeving pijn te doen. Maar waar de meeste mensen anderen met 'borderline' afschrijven, laat dit boek zien dat je met wilskracht toch echt heel ver kan komen. Dat therapie werkt. Dat het minder heftig kan worden en controleerbaarder wordt. Ik ben eigenlijk heel trots op Anika Rooke, dat ze zo hard aan zichzelf heeft gewerkt en nu op het punt staat waar ze nu staat.

Ik geef het boek formeel gezien 4 sterren. Maar aan de auteur wil ik graag meegeven dat ze dat mag zien als 5 sterren. Het is een meer dan geslaagd boek, een mooi debuut. Niets meer dan lof.