Saai en langdradig

"Het mooiste vind ik degenen die het redden op hun eigen manier op eigen houtje. Van wie je weet: ondanks alles horen ze er niet bij. Ik vertrouw hen. Bij hen durf ik te schuilen. Zij bieden mij ruimte om te ademen." ~ bladzijde 597

Al bij de eerste 20 pagina's van dit boek wist ik dat ik niet de doelgroep ben voor dit boek. Maar ik maak af waar ik aan begonnen ben, want voor je het weet mis je een prachtig verhaal. De flaptekst was veelbelovend. Het boek zelf? Waardeloos.

Als ik dit boek toen meteen had weggelegd, had ik niks gemist.
Het is een ontiegelijk saai verhaal over het leven van Jordi, die in zijn examenjaar zit. Hij communiceert via brieven/mails met zijn vrienden Ilse en Brent, over allerlei dingen waar hij tegenaan loopt en de dingen die ze met z'n allen meemaken, al dan niet apart van elkaar.

Liefde wordt omschreven alsof het iets inwisselbaars is, en verder staan democratieprotesten en politieke discussies hoog in het vaandel. Tussendoor wat afwisseling van enkele suffe "pleidooien". De taal in het boek is oubollig. Ik ken weinig mensen van jonger dan mijn leeftijd die op deze manier schrijven en spreken. Het zijn jongeren niet uit deze tijd, maar ze leven wel in deze recente tijd en zelfs de toekomst (waarin weer een ernstige pandemie plaatsvindt).

Alsof de auteur alle wereldproblemen zo saai mogelijk in één boek wilde stoppen. Het boek is niet vlot geschreven in ieder geval, slaapverwekkend zelfs. Ik heb weinig positieve woorden voor dit boek en de verhaallijn.

Enkele toch wel mooie citaten:

"Ik stel me open, maar als het moet, red ik me ook alleen. Dat heeft niets met eenzaamheid te maken. Ik ben typisch zo iemand die al vroeg heeft ontdekt hoe lekker het is om je eigen gang te gaan en geen gezeur aan je kop te hebben." ~ bladzijde 20

"Stel dat ik niet pas binnen de heersende cultuur, sta ik dan los van de tijd? Betekent dat dat ik totaal ongebonden ben? Geeft dat mij misschien juist eigen mogelijkheden? Mogelijkheden die ik nog moet ontdekken? Iemand die nu leeft, is alleen al daarom iemand van nu. Maar niet iedereen die nu leeft is hetzelfde." ~ bladzijde 107-108

"Mensen wordt heel makkelijk het stempel zwak of sterk opgedrukt, maar de waarheid ligt ingewikkelder." ~ bladzijde 190

"Op het moment dat hij dat vertelde, begreep ik dat dit ons ook bond, Shane en mij, het opgeven van het presteren voor de buitenwereld, het afbreken van de druk die wordt veroorzaakt door wat anderen 'je talent' noemen." ~ bladzijde 265

"We moeten ons niet laten afleiden door mensen om ons heen, we moeten terug naar onszelf. Naar onze eigen toon, onze gesprekken, naar onze geschiedenis en naar ons heden." ~ bladzijde 345