Hanna

Het boek is een debuut geschreven door de kleindochter van Hanna. Daarmee een biografie van eigen bodem.

Er gebeurt met de Joodse Hanna zoveel in een kort tijdsbestek dat je bijna niet realiseert dat de gruwelijkheden die tijdens de tweede wereldoorlog Hanna overkomen echt aan de orde van de dag zijn geweest.

Omdat de gebeurtenissen in de verhaallijn zo snel elkaar opvolgden en ook omdat het me zo aangreep, kon ik het boek niet meer wegleggen en heb het boek binnen 24 uur tijd van voor naar achteren uitgelezen.

Je voelt als lezer steeds het wantrouwen naar de medemens toe. Bang voor verraad en de continue aanwezige spanning van zowel de volgorde van de Joodse deportaties tot het onderduiken. Hanna leeft in constante staat tussen hoop en vrees wanneer zij belangrijke beslissingen moet nemen, waarvan ze realiseert dat het cruciale keuzes kan zijn tussen dood en leven. Zoals wanneer Hanna besluit om haar kind elders onder te laten duiken.

Ook lees je de details van de gruwelijkheden met betrekking tot de werk- en concentratiekampen die Hanna moet doorstaan. De experimenten die zij en andere mensen moeten ondergaan zijn te gruwelijk en zijn toch met de pen uiteindelijk beschreven.

De afloop voelt voor mij als de cliffhanger die je bij meerdere oorlogsboeken voelt; gaat ze de bevrijding uiteindelijk redden?