Geweldig!

Wat een geweldig boek! In een adem uitgelezen. De beschrijving van de rauwe oorlogsfeiten door de dictators Franco en Pinochet geven aan dat de geschiedenis zich blijft herhalen. Je kan de verhalen zo plaatsen in de tegenwoordige tijd in Syrië, Oekraine en Afganistan. Wat de vluchtelingen betreft is er weinig verschil met de Griekse eilanden, Noord-Frankrijk en helaas ook Ter Apel.
Maar het verhaal kent ook mooie kanten. De rode lijn is het leven van de jonge arts Víctor Dalmau samen met zijn vriendin, de pianiste Roser Bruguera. Bijna feelgood. Dit boek is ook een ode aan de Chileense dichter Pablo Neruda
Wat kan die Allende schrijven! Ga nu meteen beginnen aan Violeta van haar!