Mooie roman over de strijd tegen onrecht

1868. Lisbeth keert na jaren terug naar Virginia nu haar vader op sterven ligt. Hoezeer ze ook gehoopt had op enige verzoening, de kille ontvangst maakt haar duidelijk dat de verhoudingen nog altijd hetzelfde zijn: haar familie blijft haar verwijten maken.

Jordan vertrekt met haar moeder en broer naar de plantage waar haar moeder vandaan komt. Ze willen hun nicht Sarah daar voorgoed weghalen. Aangekomen in Virginia blijkt er weinig veranderd te zijn voor kleurlingen. Daar komt bij dat Sarah weigert te vertrekken zonder haar dochters die vlak voor het einde van de oorlog zijn verkocht.

Wanneer het noodlot toeslaat, beseffen beide families dat de strijd tegen het onrecht nog lang niet gestreden is.

De slavernij mocht dan in 1865 zijn afgeschaft, in werkelijkheid gold dat in het Zuiden van de Verenigde Staten vrijwel enkel in naam. Dat wordt duidelijk in dit verhaal, vertelt door de ogen van Lisbeth en Jordan.

Op meeslepende wijze laat Laila Ibrahim de impact zien van verschillende standpunten en principes, waardoor families verscheurd zijn. Daarnaast komt het grote contrast tussen het leven van Jordan en het verleden van haar familieleden aan bod.

De schrijnende taferelen van ongelijkheid en de vaste (denk)patronen die moeilijk te doorbreken zijn, maken dit tot een indringende roman. De moed en het geloofsvertrouwen van de personages geven hoop te midden van de pijn en machteloosheid. 'Mosterdzaad' is een prachtig vervolg op 'De eerste krokus' over de eerste jaren na de Amerikaanse Burgeroorlog.