diamant

Informatie over de auteur
Malala begon op tienjarige leeftijd met haar campagne voor meisjesonderwijs toen de Swatvallei werd aangevallen door terroristen en de mogelijkheid op onderwijs werd bedreigd. Onder het pseudoniem Gul Makai schreef ze voor de BBC Urdu over het leven onder de taliban. Malala speelde verder een rol in een New York Times-documentaire over onderwijs in Pakistan. Ze greep elke gelegenheid aan om op te komen voor vrede en voor het recht op onderwijs voor alle kinderen.
In oktober 2012 werd Malala het doelwit van de taliban en werd ze neergeschoten op weg van school naar huis. Ze overleefde de aanslag en vervolgt haar campagne voor onderwijs. In 2011, uit erkenning voor haar moed en voorspraak, werd Malala genomineerd voor de Internationale Kindervredesprijs en won ze Pakistans eerste Nationale Jeugdvredesprijs. Ze is de jongste mens ooit die is genomineerd voor de Nobel Vredesprijs en heeft talloze andere onderscheidingen gewonnen, waaronder de Internationale Kindervredesprijs (2013), de Sacharovprijs voor de vrijheid van Meningsuiting en de Ambassador of Conscience-award van Amnesty International. Malala woont tegenwoordig in Birmingham in Engeland en blijft zich inzetten voor universele toegang tot onderwijs door het Malalafonds (malala,org), een non-profitorganisatie die investeert in door de gemeenschap geïnitieerde programma’s en die pleitbezorgers voor onderwijs overal ter wereld steunt.
Patricia McCormick is twee keer National Book Award-finaliste geweest en heeft verscheidene, door critici goed ontvangen, boeken voor jong volwassenen geschreven, waaronder Cut, Misschien morgen en Een zwarte pyjama. Ze woont samen met haar man in New York.
Waar gaat het boek, ik ben Malala over? (achterflap)
Ik ben Malala is een biografie, waargebeurd verhaal.
Malala was nog maar tien jaar oud toen de Taliban de macht overnam in de stad waar zij woonde. Ze verboden vrouwen om naar de markt te gaan. Ze verboden meisjes om naar school te gaan. Maar Malala vocht voor haar recht op onderwijs. OP 9 oktober 2012 werd ze van dichtbij door het hoofd geschoten toen ze met de schoolbus onderweg was naar huis. In de hele wereld vreesde men voor haar leven. Nu is Malala een internationaal symbool van vreedzaam protest en de jongste winnaar ooit van de Nobelprijs voor de Vrede.

			Ik was niet verdrietig.
			Ik was niet bang.
			Ik dacht alleen: het maakt niet uit,
			hoe ik eruitzie, ik leef.
			Ik was dankbaar.

Wat vond ik van dit boek?
Voormalig president van Pakistan Zardari noemde Malala een sieraad voor alle meisjes en vrouwen in Pakistan.
Ik noem Malala een diamand voor heel de wereld. Wat een boek, wat een mooi verhaal, en wat heb ik veel respect. Respect voor het jonge meisje, daar op de basisschool, respect voor de tiener, die het liefst van alles wil leren, en maar niet begrijpt wat hier verkeerd aan is. Respect voor de jonge vrouw die in Pakistan, blijft vertrouwen op haar geloof, blijft vechten voor haar waarde, normen, en haar geloof voor gelijkheid en vrede. Respect voor de jonge vrouw die hierdoor naar een vreemd land moest, maar blijft knokken voor alles waar ze in geloofd, zonder daarbij haar eigen land, haar dierbare vrienden, te vergeten. Respect voor de ouders van dit dappere meisje en deze dappere vrouw. Malala ik buig, en heb diep respect voor jou als persoon.
Vind ik dit boek fantastisch geschreven, nee.
Maar dit boek heeft diepe indruk op mij gemaakt, ik heb dit boek met tranen gelezen, dit boek is echt, dit boek is bijzonder. Dit boek heeft belachelijk mooie foto’s, foto’s waar Malala trots op mag zijn, en in combinatie met dit boek, een verhaal geven, waar wij met zijn alle mega veel van kunnen leren.
Een dikke vijf *
Ik ben stil