Ik heb dit boek met veel plezier gelezen maar dat komt niet door de schrijfstijl welke nogal herhalend van aard is, maar het heeft alles te maken met het onderwerp.

Tony Fitzjohn beschrijft in dit boek hoe hij als jongeman in Kenia is terechtgekomen, hoe hij de assistent werd van de bekende George Adamson in Kora en hoeveel hij van het land, de dieren en van George is gaan houden. Hij leert van George hoe om te gaan met verweesde leeuwen en luipaarden en wat deze magistrale dieren nodig hebben en moeten leren om hen weer in het wild uit te kunnen zetten. Dat dit laatste hen lukt is ongelooflijk en iets waar de wetenschappelijk wereld, dierenverzorgers en beheerders van wildparken veel van kunnen leren. Te meer ongelooflijk daar ze ondertussen zeer veel last en tegenwerking ondervinden van stropers, jagers en corrupte ambtenaren. Helaas houdt het leven in Kenia op voor Fitzjohn als hij na de dood van George te horen krijgt dat hij onmiddelijk Kenia dient te verlaten. Met pijn in zijn hart verlaat hij de plek en de dieren waar hij zoveel van hield en begint opnieuw in Tanzania. Hier wachten weer stropers, jagers en corruptie op hem, maar ook de wilde honden en zwarte neushoorns. Ondanks deze en persoonlijke problemen werkt hij met zijn team, stap voor stap, aan het opzetten van een wild park en ook hier is het weer zijn doel om deze dieren te herintroduceren in het wild.

De natuur is hard en dat ondervonden ze maar al te vaak; ik vind het zo knap dat ze telkens weer de moed en energie vonden om door te gaan, om te blijven vechten, om het weer te proberen. Nu (2009) ook het park in Tanzania een groot succes is geworden denkt Tony erover om tesamen met zijn jonge gezin Kora weer op te bouwen als eerbetoon aan George Adamson.

Wat fijn is: als extraatje zijn in het boek schitterende foto’s opgenomen van George en Tony Fitzjohn tijdens hun werk met de dieren en van de schitterende natuur waarin zij leefden. Wat minder fijn is dat er zeer veel herhalingen voorkomen in het boek, ook worden er zo veel namen genoemd dat het onmogelijk is om alles te onthouden. Soms worden er zelfs namen genoemd welke pas later in het boek worden geïntroduceerd en dat maakt het niet duidelijker. Gelukkig heb ik me daardoor niet tegen laten houden en heb ik me geconcentreerd op hetgeen waar dit boek over gaat: schitterende natuur en de dieren. En daarvan heb ik genoten!

Reacties op: Recensie Wilde haren