Matige afsluiting van deze trilogie

Irma’s geheim is het laatste deel in De vrouwen van Beierdorf trilogie. Lena Johannson schrijft met deze trilogie het verhaal over de oprichter van onder andere Nivea, maar ook over de positie van vrouwen en werknemers in deze periode. Weet de auteur met deze trilogie de lezer met een tevreden gevoel dit verhaal af te sluiten?

Net als in de twee voorgaande delen lezen we afwisselend over Irma, Gertrude en Toni, Drie vrouwen met een totaal andere interesse en levensstandaard, maar ze kunnen het als vriendinnen goed vinden en bedenken steeds weer mooie ideeën om de nieuwe artikelen van Nivea en Labello te promoten. Maar Irma is hier niet alleen mee bezig. De kunstsalon loopt geweldig en zelfs haar zoontje lijkt geïnteresseerd in de kunst. Maar wanneer ze een bepaalde keuze maakt, lijkt dit ten koste te gaan van de vriendschap van de vriendinnen, maar ook voor de toekomstplannen van haar man. Ondertussen maken Oscar en Gertrude hun reis naar Amerika en loopt het bedrijf ontzettend goed. De werknemers zijn tevreden en Oscar heeft veel over voor zijn mensen. Maar de ruzie tussen de vriendinnen doet Gertrude veel. Maar als op het eind de Eerste Wereldoorlog een feit wordt, komt het leven in een ander daglicht te staan. Helemaal voor Gertrude. Kan ze omgaan met dit verlies?

Irma’s geheim kent net als het tweede deel een langzaam tempo waardoor het soms wortelen is om door het verhaal heen te komen. De gebeurtenissen uit Gertrude’s besluit en Antonia’s hoop sluiten wel naadloos aan op dit derde deel. Personages en situaties herken je direct en dat maakt dat dit wel een goed opgebouwde trilogie is geworden. Waar het mij een beetje tegen hield om volop te kunnen genieten van Irma’s geheim, is toch echt de bijna saaie schrijfstijl en verbinding met de lezer. Een historische roman hoeft geen hoge snelheid te kennen, en is zelfs een van mijn favoriete genre, maar nu is het met momenten echt saai en langdradig. Maar het verhaal op zich vind ik wel interessant om te lezen. Johannson heeft veel research gepleegd en een deel van het verhaal zelf verzonnen. Maar het geeft wel een beeld hoe het zo’n 100 jaar geleden het er allemaal aan toe ging.

Ik ben blij dat ik deze trilogie heb gelezen, al viel de schrijfstijl mij dan wel tegen. De inhoud is interessant en door drie totaal verschillende vrouwen als hoofdpersonage te nemen, maakt dit verhaal interessant. Het zijn zulke sterke vrouwen, al hebben ze een totaal andere achtergrond en leefstijl. Maar hoe het destijds tot de oprichting is gekomen van Beiersdorf is leuk om te lezen. Al met al had ik gehoopt op een vlotter geschreven verhaal die mij van begin tot eind zou weten te boeien. Helaas is dit niet gebeurd en kom ik ook niet verder dan 3 sterren. Als de schrijfstijl vlotter was geweest, had dit zomaar een geweldige trilogie kunnen worden en zou Johannson hier echt haar naam mee kunnen weten te maken. Helaas is dit niet gebeurd.