Interessant verhaal over een Indische familie

Waar Harry Smith in 2017 met De Indische prins debuteerde, kwam hij eind 2022 met Terugkeer naar een onbekend land met een tweede boek over Jan Carel. Hoe zou het met hem gaan en weet hij het geluk weer te vinden nu het leven in een rustig vaarwater is terechtgekomen?

Dit keer heeft Smith ervoor gekozen het boek in drie delen op te delen. In het eerste deel is Jan Carel al een aantal jaar gescheiden van zijn gezin en hoopt dat hij ze ooit nog mag vinden, maar het is nu nog te gevaarlijk om op zoek te gaan. Hij wordt een tijdje docent op school, tot hij toch op zoek gaat naar Everdine, zijn moeder en kinderen. Gelukkig vind hij zijn gezin en iedereen blijkt de oorlog overleefd te hebben, behalve zijn moeder. Maar het weerzien levert Jan Carel niet direct waar hij op had gehoopt.

In Indische familie lezen we juist meer over Ronnie, de kleinzoon van Jan Carel. Hij groeit op in Brabant, terwijl een deel van de familie nog in het voormalig Nederlands-Indië verblijft. Hij is gelukkig, heeft een goed leven, maar is ook benieuwd of de verhalen over de familie waar zijn. Is hij echt een kleinzoon van een prins?

In het laatste deel De laatste droom lezen we weer verder over Jan Carel. Hij heeft al veel moeten loslaten en te verwerken gehad, als Everdine komt te overlijden. Nu zijn ze in Nederland en hij is al snel zijn vrouw kwijt aan een verschrikkelijke ziekte. Weet hij zijn leven nog een zinvolle invulling te geven nu hij in Nederland is met zijn kinderen en kleinkinderen?

Terugkeer naar een onbekend land heeft net als De Indische prins een foto op de cover staan uit zijn persoonlijk archief. Dit keer staat er een foto op van het woonoord wat Harry zijn voormalige geboortehuis is geweest. Op de achterflap is een foto van de auteur te vinden en een beschrijving van de verschillende delen die in het boek zijn opgetekend. Wat ik een groot pluspunt vindt, is dat er nu wel een verklarende woordenlijst achter in het boek is te vinden. Niet alle woorden zijn hier terug te vinden, maar voor een heel groot deel wel. Dat maakt dat het boek voor mij soms wel makkelijker las omdat je het woord dan in de context kunt plaatsen.

Smith laat zien dat hij zijn familiegeschiedenis tot een mooi verhaal weet te verweven, waarbij een stuk geschiedenis in wordt meegenomen. Dat maakt dat het heel realistisch leest en je als lezer geboeid blijft. Want niet alleen lezen we nu over de generatie van Jan Carel, maar ook over de generatie van zijn kleinkinderen. Toch sluit hij Terugkeer naar een onbekend land wederom vrij snel en abrupt af. Jammer want als dit net wat langzamer geschreven was geweest, was het boek zeker nog een hogere beoordeling waard geweest.

Zoals ik bij De Indische prins al aangaf zijn de boeken van Smith zeker interessant voor mensen die graag lezen over wat onze geschiedenis heeft te vertellen. Smith weet dit met een fijne pen met de lezer te delen en ik las dan ook dit tweede boek van hem met plezier. Ik hoop dat er meer mensen zijn boeken mogen leren kennen want ze zijn de moeite waard. Mooi dat zijn boeken allebei dezelfde kleurstelling hebben gekregen. Hierdoor maakt Smith zijn boeken herkenbaar voor de lezer. Ik vind dit echt een mooie keuze voor zijn twee boeken.

Terugkeer naar een onbekend land heeft een betere opbouw dan zijn voorganger door bijvoorbeeld de verklarende woordenlijst. Dit maakt dat je als lezer echt een groei ziet in de schrijfwijze en kijk op zijn eigen werk van Smith. Ik geef graag 3,5 sterren.