Wederhelft

Nora Roberts heeft onder haar eigen naam al veel boeken geschreven, maar dit geldt ook voor haar boeken die ze schrijft onder het pseudoniem J.D. Robb. Ik had nog geen boek gelezen onder haar pseudoniem, maar nu las ik het 25ste deel van de Eve Dallas-serie met de titel Wederhelft. Een politieroman waarin ook een liefdesverhaal is verweven. Zou ik genieten van Wederhelft?

Eve Dallas is een inspecteur moordzaken bij de New York Police and Security Department. Als achtjarig meisje werd ze gevonden in een steegje in Dallas. Naamloos en de ouders waren spoorloos. Nu gaat ze door het leven als Eve Dallas waarin ze te maken krijgt met verschillende zaken bij de politie al vijfentwintig haar lang. Dit keer lijkt een zaak van negen jaar geleden opeens weer actueel te worden nadat ze een lichaam vinden van een jonge vrouw die na een lange marteling wordt gevonden in het East River Park. Haar lichaam is op een specifieke manier neergelegd en Eve ziet direct de link met negen jaar geleden. Maar hoe is dit mogelijk? De politie stort zich op de zaak en Robb gebruikt hierbij haar heel eigen schrijfstijl. Er is liefde te vinden, maar ook humor en onderlinge perikelen. De dader weet lange tijd uit de handen te blijven van Dallas en Feeney, maar daar heeft hij dan ook wel een bijzonder middel voor. De spanning tussen Feeney en Dallas is te voelen nu Dallas de hoofdonderzoeker is. Maar toch weten de twee samen te werken om deze zaak op te lossen. Want wat Dallas niet weet, is dat de dader het dit keer ook op haar heeft voorzien. Want ze past precies in het profiel van het slachtoffer en de diegene die daarop volgen. Maar hoe kunnen ze ervoor zorgen dat de dader wordt opgepakt zonder dat Eve in zijn handen valt?

Wat mij bij het lezen direct opviel, is dat het verhaal zich afspeelt in 2060. Ik dacht eerst dat ik het niet goed las, maar het is toch echt zo. Toch had ik tijdens het lezen niet echt het gevoel dat het verhaal zich zover in het heden. Het verhaal kent ruim 300 bladzijden en vroeg van mij wel wat aandacht tijdens het lezen. Zo moest ik echt even zoeken naar de onderlinge relaties, wat de opera voor rol had in dit verhaal en wat de voorliggende gebeurtenissen waren dat maakte dat dit verhaal zo liep. Ik denk dat als ik de boeken op volgorde had gelezen ik veel sneller in het verhaal zou hebben gezeten.

Wederhelft is een goed opgebouwd verhaal die de lezer meeneemt in het verhaal. Er gebeurd best wel veel, maar niet op een heel snel tempo. Dat is een voordeel voor de lezers die niet alle boeken op volgorde hebben gelezen. Hierdoor krijg je uiteindelijk wel een beeld van de onderlinge relaties en de interessante karakters. Ook de korte alinea’s waarin we de gedachten lezen van de dader is een goede invulling. Ik vond de schrijfstijl prettig en onderhoudend. Het is echt een politieroman en zeker geen keiharde thriller. Goed dat er is gekozen voor dit genre. Dat maakt dat je het boek ook echt als een politieroman leest. Want het draait niet alleen om de zaak, maar de liefde komt ook zeker aan bod.

Ik moest even wennen aan Wederhelft en was daarom niet gelijk enthousiast. Ik had al ingecalculeerd dat ik in het boek moest komen omdat het al deel 25 was. Maar toch heb ik het idee dat je de boeken wel los van elkaar kan lezen als je er geen moeite mee hebt om de zijlijnen niet helemaal te kennen. De hoofdlijnen zijn al vrij snel duidelijk. Robb laat zien dat ze een sterk verhaal kan schrijven die de lezer blijft boeien tot het eind. Ik las het boek met een aantal dagen uit en geef het 4 sterren.