Walter Moers kan maar beter tekenaar worden

Dit boek stond al jarenlang ongelezen in mijn boekenkast. Omdat ik de kaft mooi vond had ik het ooit meegenomen van het Boekenfestijn, maar ik kwam niet door het eerste hoofdstuk heen. In het kader van de challenge "een boek dat je niet wil lezen" deze nog maar eens opgepakt en na de Inkthart-trilogie (ook van oorsprong Duits) zat ik in de flow van de geillustreerde jeugdboeken. Omdat er niet echt menselijke personages in mee doen, voldoet het ook nog voor een ander punt op de lijst. Tja, het was nog steeds moeizaam. Het verhaal is heel erg lang, er gebeurt erg weinig en alles is heel langdradig beschreven. Het idee van een boekenstad is heel sprookjesachtig, maar na dit boek verlang ik niet om er heen te gaan, wat eigenlijk wel zou moeten. Wat wel heel mooi is aan dit boek, zijn de illustraties, volgens mij ook door de schrijver Walter Moers getekend, want ik kon geen illustrator vinden. De illustraties zijn echt heel gaaf, ik ben met name fan van de Boeklingen/Cyclopen en van de boekenkasten. Dus misschien moet Walter Moers maar prentenboeken gaan maken.