Vlotte sciencefiction van eigen bodem met een diepgaande verhaallijn.

Ik las “Het duizend eilanden experiment” van Frank Van Dongen, dit is het eerste boek dat ik van Frank lees. Het duizend eilanden experiment is geschreven in de onvoltooid verleden tijd en het personaal perspectief. Dit boek is het eerste deel van een sciencefictiontrilogie uitgegeven door Iceberg Books.

Als lezer maak je kennis met de opgroeiende Jack Newman. Jack is een buitenbeentje in een wereld die bevolkt is door mensen die verslaafd zijn aan een virtuele realiteit. SoNet is de naam het bedrijf dat in de nabije toekomst domineert in een haast corporatistische dystopie. Alleen de bejaarden en slechts een handvol jongeren lijken de drang niet te voelen om voortdurend in de VR-wereld te leven. Gedurende een rooftocht met enkele offline vrienden, krijgt Jack een telepathische aanval. Hij maakt een connectie met zijn verloren gewaande tweelingbroer Redmond.

Redmond leeft op een mysterieuze plek “Het Gebouw” op een astronomische afstand van onze aarde. Hij woont in dit labyrintachtige ruimteschip vol geheimen. Redmond wil de opgedwongen sleur doorbreken, wordt ongehoorzaam en gaat met een gevolg van jongeren op onderzoek uit.

Ondertussen wordt Jack op aarde geïntrigeerd door een spel in de VR-wereld, Alpha War. In dit spel, dat naar verluidt niet te winnen is, moeten de spelers een ophanden zijnde invasie van aliens proberen te voorkomen.

Frank Van Dongen heeft een erg vlotte schrijfstijl, waardoor je als lezer de sciencefictionfilm voor je geest te zien krijgt. Hoewel het verhaal veertig tot vijftig jaar in de toekomst afspeelt, slaagt de auteur erin om een helder beeld te schetsen van wat de afhankelijkheid van het internet met ons als mens kan doen. De mensen worden als het ware een deel van het allesomvattende internet, gedomineerd door algoritmen, robots en sensoren – op de oude besjes en oude mannetjes na die in de laatste bibliotheken van de wereld blijven samenhokken. Ik keek gedurende het lezen steeds uit naar de stukken van Redmond. De wereld waarin hij leeft, is ontzettend mysterieus en zeer spannend om te ontdekken. Frank Van Dongen geeft gedurende dit eerste boek snippers van dat deel van het verhaal weg, en laat de lezer als een professionele regisseur op het juiste moment op zijn honger wachten. Ik kijk ernaar uit om deze wereld verder te verkennen.

Eerst dacht ik dat het om een gelijkaardig verhaal zou gaan als Anderland van Tad Williams, maar deze vergelijking gaat niet helemaal op, want dit boek focust zich niet op de VR-wereld, maar Jacks worsteling met zijn identiteit, zijn vrijheid en zijn verzet tegen de dominantie van SoNet. Het enige kleine minpuntje dat ik kan opmerken (om te mierenneuken), is dat sommige filosofische of wetenschappelijke passages net iets te uitgesponnen zijn. Naar mijn mening mochten deze wat geredigeerd worden. Echter, ze geven wel aan hoe goed Frank Van Dongen over zijn verhaal heeft nagedacht. Het duizend eilanden experiment is heerlijke sciencefiction van eigen (Nederlandstalige) bodem die niet moet onderdoen voor zijn vertaalde concullega’s. Knap gedaan!

De vijf pertinentste vragen:

1. Hoe zou je het boek in één zin omschrijven?

Vlotte sciencefiction van eigen bodem met een diepgaande verhaallijn.

2. Durf je dit boek aan te raden?

Ja, de liefhebber van sciencefiction moet dit boek zeker op zijn leeslijst zetten.

3. Ga je de vervolgdelen lezen?

Ja, ik ga de vervolgdelen zeker lezen (ik heb ze zelfs al in mijn collectie staan).

4. Heb je ervan genoten?

Zeker weten!

5. Wat is je score voor dit boek?

Vierenhalf op vijf.