Omwille van de fascinerende dystopie

Ik las “Omwille van de soort” van Luc Vandromme. Luc heeft al enkele titels op zijn naam staan, waarvan dit boek nummer 6 is. Omwille van de soort is het eerste boek dat ik van Luc lees. Het werd geschreven in de onvoltooid tegenwoordige tijd en het personaal perspectief. De hoofdstukken behandelen afwisselend het perspectief van een personage.

Triinu Kuusk ontwaakt in haar cel, een slaapcapsule waarin mensen worden ingevroren. Een stroomonderbreking blijkt de oorzaak van haar ontwaken te zijn. Onmiddellijk gaat ze op zoek naar haar partner, Andres, maar van hem ontbreekt elk spoor. Triinu ontdekt dat de wereld gedurende haar ‘afwezigheid’ sterk is veranderd.

Luc Vandromme heeft een post-apocalyptische dystopie gecreëerd, die op hetzelfde moment fascinerend, akelig en erg tastbaar is. Deze psychologische roman wil de lezer aan het denken zetten en Luc slaagt vlekkeloos in zijn opzet. Met heldere no-nonsensetaal neemt Luc de lezer mee in een wereld waarin mensen elkaar opnieuw moeten leren vertrouwen. De roman leest ontzettend vlot en is hierdoor in één ruk uit te lezen. Luc Vandromme is een excellent auteur die een verhaal weet te pennen dat blijft nazinderen. Door zijn aard en opzet is dit boek uitermate geschikt voor leesclubs; dankzij zijn psychologische insteek is Omwille van de soort ideaal om in deze clubs besproken te worden. Iedere lezer kan een ander standpunt innemen over het beklijvende toekomstbeeld dat Luc in de roman schetst. Dit boek werpt enkele grote vragen op en het is heerlijk om daar als lezer je eigen invulling aan te geven.

Knap, ik heb erg van deze roman genoten en werd helemaal door de plot opgeslokt.