Twee jonge vrouwen staan hun mannetje.

De roman ‘Het zwarte jaar’ vertelt de belevenissen van 2 jonge vrouwen op het Ierse platteland tijdens het jaar 1847. Al enkele jaren wordt Ierland getroffen door hongersnood wat de plaatselijke bevolking tot het uiterste drijft.
Het boek start met de tekst van ‘The fields of Athenry’, een bekend Iers protestlied. Dit motto is een krachtige start voor dit verhaal.
Eerst maak je kennis met Nora. Ze is met haar zusje Anne onderweg om haar vader te zoeken die niet thuiskwam nadat hij voedsel ging kopen in een naburige stad.
Daarna leer je Mary kennen. Haar man Michael en zijn vrienden proberen een oplossing te zoeken voor de hongersnood en de onderdrukking door de Engelsen. Ze bedenken een plan en Mary gaat met hen mee omdat ze haar geliefde niet in de steek wil laten.
Halverwege het boek kruisen de twee vrouwen elkaars pad en worden hun levens met elkaar verbonden. Deze ontmoeting zorgt ervoor dat er hoop komt voor de toekomst. Plots staan ze er niet meer alleen voor en gaan ze samen de uitdagingen aan die voor hen staan.
Het verhaal is een geromantiseerde versie van gebeurtenissen die zich zouden kunnen afgespeeld hebben in het Ierland van 1847. De hongersnood, emigratie en verbanning naar overzeese gebieden, overheersing door de Engelsen, onderdrukking van de eigenheid van de Ierse bevolking,… al deze thema’s komen aan bod, maar in een light-versie. Omdat deze roman voor een jonger publiek geschreven is stoorde dit me niet. Het zorgt ervoor dat jonge lezers kennis maken met een stuk geschiedenis en misschien nieuwsgierig worden om er meer over te weten te komen.
Als volwassen lezer bleef ik wel met het gevoel achter dat het verhaal niet volledig is uitgewerkt waardoor er af en toe sprongen genomen worden die wat onrealistisch en gemaakt aanvoelen. Daardoor zou ik deze YAroman aanraden voor de jongere lezers binnen deze categorie.
Al bij al is ‘Het zwarte jaar’ een vlot geschreven historische roman die de lezer meeneemt naar het Ierland van 1847.