Thee voor de geesten

Ik mocht dit boek als recensie exemplaar ontvangen. De cover en de titel spraken me enorm aan. Al wist ik niet heel goed wat ik van de inhoud moest verwachten.

Het verhaal wordt verteld door een archivaris die de plotselinge leegloop van een dorp onderzoekt. Die verteld het levensverhaal van de tweeling Félicité en Egonia. Félicité kan met geesten communiceren en heeft een detective bureau om geesten op te sporen. Egonia is een heks. Wanneer hun moeder komt te overlijden gaan ze op zoek naar haar geest om nog een brandende vraag te stellen.

De band met hun moeder was op zijn zachts gezegd zeer problematisch en dat is ook wel een beetje de kern van het verhaal. Ze komen stukje bij beetje steeds meer te weten over de vele levens die hun moeder heeft geleefd. De duistere elementen spraken me erg aan zoals de vlinders die uit Egonia's mond komen wanneer ze spreekt. Die dood en verderf zaaien waar ze landen. Toch is het niet een heel duister verhaal.

Na 20 bladzijdes was ik al razend enthousiast. En het verhaal boeide me gelijk. Dat was wel nodig want de schrijfstijl is soms wat moeilijk. Voor de mensen die De tranenmaker hebben gelezen, de schrijfstijl van dit boek is net zo bloemrijk en dichterlijk. Daar moet je wel van houden. Toch haalde het niet de vaart uit het verhaal maar soms is het moeilijk om in het verhaal te blijven.

Al met al heel erg genoten van dit verhaal.