Schrijven en schrappen

Net als voor velen onder u is Geert Mak ook mijn favoriete leraar geschiedenis. Mak lezen is 'erbij zijn'.

Waar hij vooral erg goed in is is de 'grote' geschiedenis vertellen aan de hand van 'kleine' verhalen. Voor 'De wisselwachter' heeft hij zijn aanpak omgekeerd en de 'kleine' geschiedenis willen vertellen binnen de context van de 'grote' verhalen. Ik ben er niet van overtuigd dat dit helemaal gelukt is.

Het boek is uiteraard grondig gedocumenteerd en er wordt meeslepend verteld. Het Witte Huis is in deze periode welhaast een jeugdherberg en niets menselijks is de grote leiders (en hun vrouwelijke ondersteuning) vreemd.
Er wordt alleen té veel verteld: te veel personen met al hun persoonlijke gektes en sores waarbij Mak vaak in de herhaling valt. Dit recept maakt van het verhaal een nogal ondoorzichtige brei. Soms moet een schrijver ook kunnen schrappen... Kill your darlings.

Mooi boek, maar niet Mak op zijn scherpst.