Lezersrecensie
De zwarte poel is een roman over bijzondere vriendschappen, verlies en schuldgevoel; verdrongen geheimen uit het verleden komen steeds meer naar boven.
‘De zwarte poel’ is het bijzondere verhaal over de jeugd van een vriendengroep, dat zich afspeelt op het Zeeuwse plattegrond, op de hoeve van Adrie Vermeulen, een excentrieke en koppige boer. Voor Ko, Lou, René, en andere buurtkinderen was deze plek het paradijs op aarde. Het was een geweldige speelplek voor de jeugd, waar ze alle ruimte hadden om te sleutelen, te praten, te ravotten of hun spel te spelen.
Ko, de ik-verteller, kijkt chronologisch terug op het verleden. Zijn jeugdvriend Lou is onlangs overleden en zijn dood werpt hem onherroepelijk terug naar zijn jeugd, naar de dagen van modder, brommers en geheimen. Geheimen waarvan hij eigenlijk het bestaan was vergeten, maar langzaam komt alles weer terug. Ook het schuldgevoel. Heden en verleden worden in ‘De zwarte poel’ afgewisseld, waarbij Ko af en toe twijfelt over of het nu allemaal wel echt gebeurd is of dat hij het zich heeft verbeeld…
Jan Vantoortelboom heeft een prettige schrijfstijl en weet de personages en omgeving van het Zeeuwse platteland gedetailleerd te beschrijven, waardoor je de poel en de motoren als het ware kunt ruiken en je je een weg kunt banen op de boerderij en het erf. De gebeurtenissen in heden en verleden volgen elkaar in rap tempo op. ‘De zwarte poel’ bevat tragiek en zwartgallige humor naast elkaar. Tot het einde toe weet de auteur de spanning erin te houden; de ontknoping is onverwacht en daarom gaf Sandra het vier sterren!