Bryan las: Ronald van den Broek - Fantoomzoon

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Aangezien wij zelf echte Limburgers zijn, zijn wij ook altijd erg nieuwsgierig naar boeken die zich hier in de provincie afspelen. En omdat wij zelf vaker in Maastricht komen is het des te leuker dat ik bepaalde plekjes echt herkende in het boek. Dat maakt zo’n boek altijd een feest der herkenning.

Het verhaal begint met een Flashback-hoofdstuk van Vincent. Hierin gaan we terug naar het jaar 1993. We lezen hoe drie jongens een zwerver uitlachen en hoe ze hem iets laten doen voor geld. Maar gelukkig krijgt deze zwerver hulp uit onverwachte hoek. Dit eerste hoofdstuk zorgt al voor de nodige spanning en wat ik persoonlijk, als Limburger, leuk vind is dat er hier en daar een woordje Limburgs wordt gebruikt, als de drie jongeren onder elkaar praten. Maar dit is ook natuurlijk goed te begrijpen als je geen Limburger bent. Voor de Flashback-hoofdstukken heeft Van den Broek ook een playlist op Spotify en Deezer gemaakt. Iedere Flashback-hoofdstuk start met een zin uit een songtekst, deze zegt iets over het hoofdstuk en het nummer stond in de top-40 op de dag waarop het hoofdstuk betrekking heeft. Dit vind ik origineel en leuk bedacht.

Daarnaast is er ook nog de verhaallijn van rechercheur Irisa Romijn die gestationeerd is in Maastricht, maar de dagen aan het aftellen is tot dat ze weer terug naar de hoofdstad kan. Ze is er nog steeds niet aan toe gekomen om haar appartement in Maastricht in te richten en ze is eigenlijk alleen maar met haar werk bezig. Ze krijgt de leiding over het onderzoek en ze moet, samen met haar collega’s, alles op alles zetten om deze zaak op te lossen. Persoonlijk vond ik Irisa het leukste personage. Ze is een stoere vrouw, zegt wat haar op de tong ligt en met een klein hartje.

Ik heb ‘Fantoomzoon’ met veel plezier gelezen. Dit was voor mij het eerste boek dat ik van deze auteur las, maar ik weet zeker dat er nog meer zullen volgen. Van den Broek heeft een beeldende schrijfstijl en de hoofdstukken zijn van een fijne lengte, waardoor het verhaal lekker door leest. De ontknoping zag ik niet direct aankomen en dat maakt het verhaal tot een goed verhaal. Ik kon lang met de rechercheurs mee puzzelen, en hierdoor kreeg ik ook echt een band met deze personages.