Zeventien

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Dit is niet de eerste kennismaking met deze vriendelijke Vlaamse auteur. De eerste keer kwamen wij hem tegen bij LEES! – Hét boekenfestival in Antwerpen. Na een aangenaam gesprek met Camille en zijn vrouw besloten wij een exemplaar te kopen van ‘Moedermoord‘. Met deze Vlaamse thriller wist Camille mij te overtuigen dat hij duidelijk weet wat schrijven is.
Wat volgende was een uitnodiging voor de boekpresentatie van ‘Zeventien’. Deze werd gehouden in de bibliotheek van Houthalen-Helchteren (BE). Echter doordat dit het tweede deel is met inspecteur Vasco Beeckaert in de hoofdrol, ontvingen wij ook een exemplaar van ‘De waarheid‘, waar ik een paar weken geleden mijn recensie over plaatste. Natuurlijk was ik ook erg nieuwsgierig naar het vervolg en die recensie is nu ook te lezen hier op onze website.

Ook al is ‘Zeventien’ het vervolg op ‘De waarheid’, Camille heeft de verhalen zo geschreven dat ze ook losstaand te lezen zijn. Dit vind ik altijd erg prettig aangezien je op deze manier niet verplicht wordt om beide boeken te lezen. Echter ben ik wel van mening dat als je ze wel beiden leest je toch net even iets meer achtergrondinformatie krijgt over bepaalde personages. Maar of de lezer dit wil, laat de auteur over aan de lezers van zijn verhalen.

De schrijfstijl van Jacobs is toegankelijk en makkelijk te noemen. Hij maakt geen gebruik van moeilijke woorden en lastig te volgen dialogen. Ook is zijn schrijfstijl zeer beeldend, waar ik toch altijd grote fan van ben. Op deze manier zie ik de passages in het verhaal altijd voor mij tijdens het lezen en hierdoor kan ik mij nog meer begeven in de situaties waarin de personages zich bevinden.

Ook qua spanning zit het goed bij deze thriller. De spanning is eigenlijk vanaf het begin aanwezig. Vooral de verhaallijn van Herman, die iets ontdekt aan de Molenvijver in Genk, vond ik zelf erg goed in elkaar gezet. Knap hoe Jacobs deze eenzame man heeft neergezet. De andere verhaallijn gaat over Vasco die een bizar avontuur in Tsjechië beleefd. Uiteindelijk weet de auteur deze verhaallijnen op een bijzondere boeiende manier bij elkaar te brengen. Het einde zag ik dan ook niet aankomen en ik was hier blij verrast door.

Toch moet ik ook de kanttekening maken, dat sommige zaken een beetje té veel op toeval berusten. Hierdoor werden sommige stukjes in het verhaal een beetje ongeloofwaardig. Echter, dit vergeef ik de auteur, aangezien het verhaal zo goed in elkaar zit dat ik deze dingen voor lief neem.

Het volgende boek, ‘De laatste opdracht’, van de hand van Camille Jacobs, zal vanaf eind mei overal verkrijgbaar zijn en ik kijk er natuurlijk erg naar uit. Want ben je, net als ik, een liefhebber van Vlaamse thrillers? Pak van eens een boek van deze auteur ter hand en geniet.