Cees van Rhienen over Bloeden

Joan Brady is in dit boek een belangrijk ingrediënt vergeten in haar verhaal te stoppen, namelijk spanning. Dit boek kent geen enkel moment waar je het puntje van de stoel gaat opzoeken omdat het verhaal je geen andere houding gunt. En dat is zo jammer.
Origineel gevonden en uiterst verwarrend zijn de twee verhaallijnen die je in het begin steeds weer op het verkeerde been zetten. Wat te denken van een overleden (vermoord) advocaat die, vanuit zijn graf, het leven verteld van een cliënt die hij heeft verdedigd nadat hij werd verdacht van moord en daarnaast het verhaal van de van dezelfde moord verdachte cliënt die opdracht krijgt om de moordenaar van de advocaat op te sporen. Bizar en ingewikkeld.
Verwarrend omdat beide verhalen zich in een andere tijd afspelen maar over dezelfde personen gaat. Het recept belooft spanning en intriges, de lezer komt er naar mijn mening enigszins bekaaid af.
Het gaat ook nog niet eens over de stijl van schrijven want daar is niks mis mee. De teleurstelling zit hem echt in de traagheid van het boek dat zich voorsleept naar het einde, jammer.
Mij heeft het niet verder gebracht dan een beoordeling van 2 sterren.