Lezersrecensie
EEN CATCHY, SPANNEND VERHAAL MET DIEPERE BETEKENISSEN
[RECENSIE] Dodencel van Sterre Carron
EEN CATCHY, SPANNEND VERHAAL MET DIEPERE BETEKENISSEN
++ ‘Hij greep haar hardnekkig vast en trok haar de ruimte uit. In de nauwe donkere gang, waar ze bijna met haar hoofd het plafond raakte, rook het nog muffer dan in het hol waar ze net uit was bevrijd’ ++
Oorspronkelijke titel: Dodencel
ISBN: 978 94 647 8958 4
Uitgegeven door: Uitgeverij Phoenix Books
Pagina’s: 295 (ePub)
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
De Vlaamse auteur Sterre Carron kun je als een echte veelschrijver beschouwen met een regelmatige productie van jaarlijks twee boeken. Ze heeft naamsbekendheid vergaard met haar protagonist Rani Diaz. Tweeëntwintig boeken zijn verschenen met deze hoofdinspecteur in de hoofdrol. Diaz staat bekend als een gevoelig maar humeurig personage. Na zoveel avonturen moet de auteur toch gedacht hebben om eens een ander hoofdpersonage aan haar verhalen toe te vertrouwen. Het werd hoofdinspecteur Erin De Donder, pas overgekomen van de sectie drugsdelicten naar de afdeling zware misdaden op het bureau in Mechelen. Naast haar ziet ze inspecteur Vince Diallo als haar steun en toeverlaat. Sterf! was het kennismakingsdeel dat een positieve ontvangst heeft beleefd, in oktober 2025 verscheen Dodencel, deel twee.
Onlangs heeft Sterre Carron de MAX Gouden Oeuvre Award 2025 mogen ontvangen tijdens het boekenfestival van het Nederlands Thrillerfestival. De prijs ontving ze voor haar hele oeuvre.
Het gevonden lichaam van een naakte man, het gezicht verborgen achter een glad gipsmasker met naast hem twee vrouwenarmen, zorgvuldig neergelegd in een U-vorm is de kick-off van een intensieve zoektocht naar een vermeende seriemoordenaar. Een ander signaal dat het bureau van het politieteam Mechelen ontvangt is de verdwijning van Rumi Verwilgen. Op dat moment heeft de lezer al notie genomen van het meisje dat is opgesloten door een man die nauwelijks een geweten heeft en sterk is in mentale en fysieke mishandeling. De jongste informatie geeft niet direct een relatie aan tussen beide zaken maar de mogelijkheid is door de hoofdinspecteur nog niet helemaal losgelaten…
++ ‘Hij ademde als een bronstige stier en verstevigde zijn greep rond de hals van zijn vriendin. Haar ogen puilden uit. Hij gaf een trap tegen de pistolen en sleurde haar mee naar achteren’ ++
De plotopbouw van dit gelaagde verhaal ontwikkelt zich over meerdere perspectieven. Dit schept voor de auteur de mogelijkheid om ook meerdere verhaallijnen daar aan te koppelen. Het gevonden dode lichaam is zodanig gepositioneerd dat het in totaliteit te linken is aan de Egyptische mythologie. Tegelijk worden de geschreven ervaringen van een anoniem persoon, opgedaan in de jaren negentig tijdens de genocide in Rwanda, glashelder naar de lezer gebracht. Omdat hierdoor een informatieverschil bestaat tussen de lezer en de Mechelse politie zou dit een voordeel kunnen zijn en reden om snel door te lezen naar een oplossing maar niets is minder waar. Carron weet haar lezer precies zoveel info te verschaffen, dat die alleen de nieuwsgierigheid laat groeien maar nog geen spoor van een oplossing meegeeft. Het enige dat duidelijk wordt, is dat de moordenaar met zijn modus operandi een duidelijke boodschap af wil geven…
Natuurlijk verzuimt de auteur niet om de personages van het eerste uur, verder te verdiepen en/of dieper in het ongeluk te storten. Je kunt hier het inmiddels met ruime ervaring beladen schrijftalent van de auteur herkennen. Niets wordt aan het toeval overgelaten, alles klopt en in staccato schrijfstijl worden enkele highlights uit Sterf! aangehaald of krijgen een verdere ontwikkeling. Er ontstaat vanzelfsprekend een vergelijking met de serie rond Rani Diaz en het lijkt dat de eerste twee delen van de Erin De Donder-reeks iets harder en explicieter is. Maar dat hoeft natuurlijk geen nadeel te zijn.
Samengevat is Dodencel een goede voortzetting van de nieuwe reeks met als enige kanttekening dat het begin weinig structuur verschafte en daardoor wat rommelig overkwam. Maar die branding voorbij was het prettig leesbaar en minus de haakjes naar het vorige deel, is Dodencel eenvoudig los te lezen maar de ontwikkelingen rond de vaste, terugkerende personages krijg je dan iets minder mee.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 5 sterren
EEN CATCHY, SPANNEND VERHAAL MET DIEPERE BETEKENISSEN
++ ‘Hij greep haar hardnekkig vast en trok haar de ruimte uit. In de nauwe donkere gang, waar ze bijna met haar hoofd het plafond raakte, rook het nog muffer dan in het hol waar ze net uit was bevrijd’ ++
Oorspronkelijke titel: Dodencel
ISBN: 978 94 647 8958 4
Uitgegeven door: Uitgeverij Phoenix Books
Pagina’s: 295 (ePub)
Vertaling:
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️
De Vlaamse auteur Sterre Carron kun je als een echte veelschrijver beschouwen met een regelmatige productie van jaarlijks twee boeken. Ze heeft naamsbekendheid vergaard met haar protagonist Rani Diaz. Tweeëntwintig boeken zijn verschenen met deze hoofdinspecteur in de hoofdrol. Diaz staat bekend als een gevoelig maar humeurig personage. Na zoveel avonturen moet de auteur toch gedacht hebben om eens een ander hoofdpersonage aan haar verhalen toe te vertrouwen. Het werd hoofdinspecteur Erin De Donder, pas overgekomen van de sectie drugsdelicten naar de afdeling zware misdaden op het bureau in Mechelen. Naast haar ziet ze inspecteur Vince Diallo als haar steun en toeverlaat. Sterf! was het kennismakingsdeel dat een positieve ontvangst heeft beleefd, in oktober 2025 verscheen Dodencel, deel twee.
Onlangs heeft Sterre Carron de MAX Gouden Oeuvre Award 2025 mogen ontvangen tijdens het boekenfestival van het Nederlands Thrillerfestival. De prijs ontving ze voor haar hele oeuvre.
Het gevonden lichaam van een naakte man, het gezicht verborgen achter een glad gipsmasker met naast hem twee vrouwenarmen, zorgvuldig neergelegd in een U-vorm is de kick-off van een intensieve zoektocht naar een vermeende seriemoordenaar. Een ander signaal dat het bureau van het politieteam Mechelen ontvangt is de verdwijning van Rumi Verwilgen. Op dat moment heeft de lezer al notie genomen van het meisje dat is opgesloten door een man die nauwelijks een geweten heeft en sterk is in mentale en fysieke mishandeling. De jongste informatie geeft niet direct een relatie aan tussen beide zaken maar de mogelijkheid is door de hoofdinspecteur nog niet helemaal losgelaten…
++ ‘Hij ademde als een bronstige stier en verstevigde zijn greep rond de hals van zijn vriendin. Haar ogen puilden uit. Hij gaf een trap tegen de pistolen en sleurde haar mee naar achteren’ ++
De plotopbouw van dit gelaagde verhaal ontwikkelt zich over meerdere perspectieven. Dit schept voor de auteur de mogelijkheid om ook meerdere verhaallijnen daar aan te koppelen. Het gevonden dode lichaam is zodanig gepositioneerd dat het in totaliteit te linken is aan de Egyptische mythologie. Tegelijk worden de geschreven ervaringen van een anoniem persoon, opgedaan in de jaren negentig tijdens de genocide in Rwanda, glashelder naar de lezer gebracht. Omdat hierdoor een informatieverschil bestaat tussen de lezer en de Mechelse politie zou dit een voordeel kunnen zijn en reden om snel door te lezen naar een oplossing maar niets is minder waar. Carron weet haar lezer precies zoveel info te verschaffen, dat die alleen de nieuwsgierigheid laat groeien maar nog geen spoor van een oplossing meegeeft. Het enige dat duidelijk wordt, is dat de moordenaar met zijn modus operandi een duidelijke boodschap af wil geven…
Natuurlijk verzuimt de auteur niet om de personages van het eerste uur, verder te verdiepen en/of dieper in het ongeluk te storten. Je kunt hier het inmiddels met ruime ervaring beladen schrijftalent van de auteur herkennen. Niets wordt aan het toeval overgelaten, alles klopt en in staccato schrijfstijl worden enkele highlights uit Sterf! aangehaald of krijgen een verdere ontwikkeling. Er ontstaat vanzelfsprekend een vergelijking met de serie rond Rani Diaz en het lijkt dat de eerste twee delen van de Erin De Donder-reeks iets harder en explicieter is. Maar dat hoeft natuurlijk geen nadeel te zijn.
Samengevat is Dodencel een goede voortzetting van de nieuwe reeks met als enige kanttekening dat het begin weinig structuur verschafte en daardoor wat rommelig overkwam. Maar die branding voorbij was het prettig leesbaar en minus de haakjes naar het vorige deel, is Dodencel eenvoudig los te lezen maar de ontwikkelingen rond de vaste, terugkerende personages krijg je dan iets minder mee.
Eindoordeel: 4,0 sterren
Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 5 sterren
1
Reageer op deze recensie
