Cees van Rhienen over De Midnight club

Dit moet wel een van de eerste boeken van James Patterson zijn geweest. En dat blijkt ook wel uit de opzet van het verhaal en het woordgebruik dat zo anders is dan in zijn huidige boeken.
Maar het opbouwen van spanning en het leren kennen van personages is een kunst die weinigen zo goed weten te verwoorden dan Patterson. Want zowel de good guy (Stefanovitch) als de bad guy (St. Germain) weten je belangstelling op te wekken en tot het einde vast te houden.
Het lijkt er op dat Patterson hier een nieuwe hoofdpersoon heeft proberen te lanceren maar de gelijkenis met Lincolm Rhyme (Deaver) te groot is geweest en daarom geen vervolg meer aan heeft gegeven.
Dit boekje is een leuk verhaal dat lekker wegleest in de zon en dat je weg kunt leggen als je wilt maar snel weer oppakt om verder te lezen.
Dus daarom drie sterren van mij.