Mary Morgan bezit een goede vaardigheid om op beeldende wijze haar karakters “een gezicht” te geven.

De auteur Mary Morgan die echt met deze naam op de wereld is gekomen, is van Engeland naar Seattle in Amerika verhuisd. Onze Mary Morgan is een pseudoniem voor de Nederlandse auteur Carla Vermaat die in Nederland is geboren, opgegroeid en nog steeds woonachtig is. Onder beide namen heeft ze meerdere boeken geschreven, als Carla Vermaat in diverse genres, als Mary Morgan zijn Wisselspel (2004) en het onlangs verschenen Onderstroom haar kroonjuwelen.
Sian Rowe is sinds twee jaar getrouwd met Graham Lewis nadat haar eerste huwelijk op een mislukking is uitgelopen. Samen met de huishoudster Sally Davison en de moeder van Grahams eerste vrouw Clarissa, wonen ze in een riant huis. Midden in de nacht wordt Sian wakker gebeld door haar vriendin Hayley, die lijdt aan een bruggenfobie en niet over grote bruggen durft te rijden. Met de auto van haar man gaat Sian haar vriendin helpen en vindt onder de autostoel een bruine envelop, gevuld met een groot bedrag aan bankbiljetten. De dag erna vertelt Graham dat Jeremy Parker geld heeft verduisterd en direct is ontslagen. Sian besluit dat ze niets tegen Graham over het geld zegt en verstopt de envelop.
Na een telefoontje van de moeder van Jeremy Parker besluit Sian met de ontslagen collega van Graham te gaan praten maar doet in de woning een gruwelijke ontdekking.
Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen in het leven van Sian die voor haar levensbedreigend overkomen. Het vreemde leugenachtige gedrag van Graham en de bemoeizuchtige opmerkingen van Sally zijn voor haar aanleiding om naar een verklaring te gaan zoeken. Een verklaring die verstrekkende gevolgen gaat krijgen voor de volgzame Sian en de directe naasten rondom haar.
Mary Morgan bezit een goede vaardigheid om op beeldende wijze haar karakters “een gezicht” te geven. In een paar zinnen krijg je het gevoel haar personages al langer te kennen en onzichtbaar naast hem of haar in het verhaal mee te wandelen. Ze laat de hoofdpersoon, Sian Rowe, het verhaal vanuit haar perspectief beleven en vertellen. Dit geeft een extra dimensie aan het geheel omdat je als lezer alle angst, spanning en achterdocht aan de zijde van Sian bijna echt ondergaat en meebeleeft.
De opbouw van het verhaal is met zorg gekozen, steeds wordt er iets meer prijsgegeven van de geheimen die rondom het leven van Sian Rowe plaatsvinden. Met veel onderhuidse spanning sleept Morgan haar lezers van de ene nare gebeurtenis naar de volgende. En telkens blijkt er net niet voldoende informatie te zijn om een definitieve keuze te kunnen maken. Omdat aan het verhaal relatief weinig personages deelnemen, denk je vrij snel de oplossing te kennen. Een lange en goed uitgekiende plot geeft aan het einde pas antwoord en zelfs daar zit nog een addertje onder het gras.
Na de oplossing geeft de auteur in een epiloog nog veel van de gedachten prijs wat het verhaal niet langer schaadt, maar waarmee wel alle open eindjes aan elkaar worden geknoopt. Daarna is er ook geen speld meer tussen te krijgen!