Eerdere een mysterie dan een thriller

Het Kanaal: gevormd door de prachtige golven op de eindeloze zee.
De Kanaaleilanden: historisch door zijn dorpjes, kastelen, rotspartijen en stranden.
Idyllischer kan je het niet bedenken. Tot de golven het lichaam van een dode vrouw mee blijken te voeren. Het lichaam komt terecht op een vrachtschip. Door de locatie waar de boot vaart, worden Will Carrick en Jeff Purdy op de zaak gezet vanuit het Britse agentschap. Enkel vinden ze geen enkele aanknoping over wie deze vrouw zou kunnen zijn. Het onderzoek is al gebouwd op een doorweekte mobiele telefoon. Het enige wat daar af gehaald kan worden is een selfie van haar, poseren op de Hanging Rock van Alderney. De enige conclusie die Carrick en Purdy kunnen trekken is dus dat ze van deze rots is gevallen en zo in het Kanaal terecht is gekomen. Dit noodlottig ongeval valt dan ook niet onder hun eigen jurisdictie. Daarom dragen ze de zaak over aan de politie van de Kanaaleilanden. Daar krijgt Agente Inèz Lovatt deze opdracht toegewezen. Zelf heeft ze zo haar eigen problemen en opereert ze alleen. Met de foto als enige bewijsstuk bijt ze zich vast in het achterhalen van de identiteit van de vrouw. Dat brengt haar helemaal in Normandië. Waar de onderwereld van de internationale vastgoedbeleggers in een louche setting elkaar ontmoeten in een bunker. Door haar beste vriendin uit het makelaarswereld te gebruiken, gaat ze met gevaar voor eigen leven op onderzoek inclusief infiltratie uit. Dan blijkt dit ook nog eens pijnlijke banden met haar eigen verleden te hebben. Weet je ze de waarheid te achterhalen voor het te laat is?

Het proloog was sterk aangezet en al snel vraag je je af wat er met de onbekende vrouw gebeurt is. Dan volgt er een periode waarin je kennismaakt met vele gezichten. Een flinke vaart in de kennismaking van de hoofdpersonages. Voor het goede misschien net iets te snel op elkaar. Je krijgt geen ademruimte om het proloog te laten bezinken. En helaas verloor het verhaal daarna ook zijn spanning en een aantal minder geloofwaardige scenes zorgde dat de spanningsboog niet strakgetrokken was. Wel schrijft Annemarie met een vlotte pen waardoor de omgeving op je netvlies verschijnt. Het blijft meer een mysterieus verhaal dan een echte thriller waar de spanning om te snijden is..