SF maar alsnog geloofwaardig en realistisch

We maken een sprongetje naar het jaar 2141... een jaar die we vast allemaal niet meer mee mogen maken... maar waar een nieuwe president verkozen moet gaan worden. En juist op de belangrijkste dag van dat jaar valt de stroom uit. Eenmaal een president gekozen verandert Nieuw Nederland in een land vol censuur, ongelijkheid en vele regels en wetten. Beetje voor beetje worden er zaken geïntroduceerd die het leven van de Nederlanders beperkt, denk aan een avondklok. En alleen bij die wet blijft het niet.

Lea Dalensprong (16) groeit op in dit Nieuw Nederland. Alleen weet zij meer over hun nieuwe president dan andere. Dus wil ze iets doen, maar ja voor steeds meer zaken kan je worden opgepakt. Dus wat kun je dan wel?!

Wat als je toekomst niet zeker is en in handen van een president ligt?! Die vraag blijft hangen na het lezen van deze novelle en dat is zo na de Corona crisis ineens op sommige aspecten herkenbaar en akelig dichtbij geweest. Hopelijk hoeven we de dystopie die Paris omschrijft nooit echt mee te maken!

Het is knap hoe beeldend Paris kan schrijven, want deze novelle had zo als film voor je ogen af kunnen spelen. Moet dan ook bekennen dat het geen tegenvaller was. Opzet was goed gekozen en de toevoeging van high techsnufjes bleef het reëel aanvoelen. Meestal vind ik SF totaal niet geloofwaardig overkomen, maar dat had ik hier totaal niet. Minpunt vind ik dat alles heel snel volgt en situaties, emoties, gedachtes weinig diepgang kent. Wat mij wel zou helpen om echt helemaal in het verhaal in te leven en de spanning, mysterie, duisternis en angstigheid die het met zich mee moet brengen tot een hoogtepunt te brengen.