Slow read, details en verrassende twists op weg naar de waarheidsvinding.

Wie het eerst komt is het derde deel van de serie omtrent hoofdinspecteur Carl Edson. Dit keer worden hij en zijn team ingeschakeld wanneer de ontvoerde baas van een Zweeds mijnbouwbedrijf vermoord wordt aangetroffen in een zomerhuis. Het zomerhuis van vriend en collega partner. Voor de ontvoering had de politie drie extremistische klimaatactivisten in het vizier. Als twee van hen ook dood worden aangetroffen in het zomerhuis, ontstaat een kloppenjacht op de derde dader. Die lijkt spoorloos verdwenen. Kan de getuige, een jonge blinde vrouw die besmeurd met bloed in een kast in het zomerhuis wordt aangetroffen, het onderzoek verder helpen. Het is de enige aanwijzing die ze hebben in deze chaotische zaak. Al blijkt ook daar niet alles zoals het lijkt. Als de getuige ontsnapt en de ontbrekende dader van de ontvoering wordt opgepakt, komt er een andere waarheid naar boven. Hoe steekt de vork nu werkelijk in deze zaak?

Het boek is opgedeeld in meerdere delen. Deze verdeling heeft te maken met de perspectiefwisselingen tussen verschillende hoofdpersonages. Dit wordt duidelijk aangegeven, waardoor duidelijk wordt wie in het verhaal nu aan het woord is. De verhalen, het onderzoek en de aanloop naar alles toe: het komt allemaal aan bod en worden afgewisseld met dialogen uit de politieverhoren. Het is daarmee goed te lezen als losstaand verhaal. Als lezer heb je niet het gevoel informatie te missen uit de eerdere delen. Ook wordt het leven van de hoofdinspecteur maar mondjesmaat ter sprake gebracht, daardoor krijg je als lezer geen volledig beeld van hem.

Alle leugens en tegenstrijdige verhalen zorgen ervoor dat je als lezer bij de les moet blijven. Waardoor het geen gemakkelijk verhaal is om te kunnen blijven volgen als je er niet helemaal bij bent. Conclusie: Een trage start, een slow read met een enorme hoeveelheid details maar verrassende twists op weg naar de waarheidsvinding.